Natuurlijke huidverzorging

"Te korte, te weinig, te dunne wimpers? Doe er iets aan!", sommeerde een Amerikaanse fabrikant van een wimperserum me onlangs reclamegewijs. Ik was eigenlijk best verbaasd toen, na enige research, bleek dat het product ook nog eens daadwerkelijk kon wat het beloofde. Geweldig? Nee, niet echt. Het hierboven genoemde product is op basis van prostaglandines, een hormoonachtige werkstof die wordt ingezet bij de behandeling van glaucoom, een oogaandoening. Tijdens de ontwikkeling van het medicijn merkte de fabrikant ervan dat de werkzame stof “Bimatoprost”, een prostaglandine, wimpers langer, donkerder en voller maakte. Twee voor de prijs van één en hij bracht prompt een gepatenteerd wimperserum op de markt om de concurrentie voor te zijn. In Amerika mogen cosmetische producten geen medische resulaten (zoals langere wimpers) claimen en daarom is het bewuste merk daar ook enkel op doktersvoorschrift te verkrijgen. In Europa ligt dat anders en geldt ook het Amerikaanse ‘med...

Je vindt biocides (ontsmettingsmiddelen) terug in tal van speciale antibacteriële zepen, in producten tegen acné, in sanitizers, deo’s, mondspoelingen en zelfs in foundations. Veel biocides zijn echter eerder schadelijk dan nuttig. Het Amerikaanse FDA heeft dan ook recentelijk het gebruik van 19 ingrediënten in hand- en waslotions verboden, waaronder een stof die ook bij ons in Europa veelvuldig wordt gebruikt in producten voor huidverzorging: triclosan (1). Eén ding doet triclosan heel goed. Het doodt eender welk micro-organisme. Daarom ook wordt het reeds tientallen jaren gebruikt als desinfectiemiddel in ziekenhuizen. En volgens vele opinies zou het ook daar moeten blijven. Triclosan is immers problematisch voor zowel het lichaam als het milieu (2). Triclosan is een chemische verbinding met een beoogde antibacteriële werking. Het heeft echter ook een werking op andere micro-organismen in het milieu. Op algen werkt het bijvoorbeeld nog dodelijker dan op bacteriën. Het triclosan ...

In Europees verband wordt de laatste tijd druk gesproken over een regelgeving voor hormoonachtige stoffen in cosmetica. Deze aandacht komt er na een uitspraak van het Hof van Justitie in Luxemburg. De Europese Commissie werd veroordeeld, omdat ze geen criteria heeft opgesteld voor het bepalen van de hormoonontregelende eigenschappen van zogenoemde EDC's (Endocrine Disrupting Chemicals). De zaak was aangespannen door Zweden. Dat land stelt dat de Commissie de gezondheid van miljoenen Europeanen in de waagschaal plaatst, aangezien burgers dagelijks met de stoffen in aanraking komen (1).  In Denemarken worden zwangere vrouwen door de overheid actief voorgelicht over de vermeende gevaren van producten die hormoonontregelende stoffen bevatten. Meer en meer onderzoek wijst op een verband tussen deze stoffen en kanker, diabetes en overgewicht. Maar de nadruk ligt toch op het verband van hormoonontregelende stoffen en de invloed ervan op de ongeboren vrucht en mogelijke geboorteafwijki...