Natuurlijke huidverzorging

"Sanitizers": Effectief tegen bacteriën of gewoon ongezonde marketing?

2012-01-26T14:38:00.007+01:00

Sinds de Mexicaanse griep zijn ze niet meer weg te denken, de antibacteriële zepen, handreinigers, schuimen en pocketspray sanitizers. Een vette kluif voor marketeers die er dan ook in slaagden de omzet van dit soort producten op een paar maand tijd met 70 procent te laten stijgen.

Maar, zijn ze nu echt zoveel effectiever dan de gewone huis-, tuin- en keuken handzepen, doen ze wat ze beweren en blijven we daar nu met zijn allen echt gezonder door?

De Universiteit van Michigan heeft verschillende studies naar het nut van antibacteriële zepen vergeleken*. Uit slechts één studie bleek dat mensen die antibacteriële zepen gebruikten minder bacteriën op hun handen hadden dan mensen die de voorkeur gaven aan gewone zepen. Uit alle andere studies bleek er geen enkel verschil tussen antibacteriële en gewone zepen.

Bij die ene studie waar antibacteriële zepen wél nuttig leken, hadden de deelnemers hun handen vijf dagen lang achttien keer per dag een halve minuut gewassen. Niet echt gewone dagelijkse toestanden dus.

Hoe zit het dan met alle antibacteriële gels en sprays die je vaak bij de drogist en de apotheek ziet? Die, die je kunt gebruiken on the go (“gewoon insmeren, afspoelen niet nodig”), waarbij je je ondertussen bijna schuldig voelt als je kind er geen op zak heeft? Denk maar eens aan al die vieze schooltoiletjes, vettige deurknoppen en wat je allemaal in de zandbak aantreft.

Ook hier is er geen enkel onderzoek te vinden wat de effectiviteit ervan aantoont. In tegendeel, deze producten zouden zelfs wel eens een behoorlijke impact op de gezondheid van de huid kunnen hebben. Het FDA (United States Food and Drug Administration) vond het twee jaar geleden in ieder geval al nodig om een waarschuwing de wereld in te sturen.**

Het FDA wijst in eerste instantie op het irritatief karakter van deze producten:

… ”Antibacterial hand sanitizer use may cause skin sensitivity in the form of itching, burning sensation or dry skin. Most forms of the sanitizer contain alcohol, which can easily cause redness, dryness and even peeling of skin, especially if used too often”... Vertaald: Ze kunnen jeuk, branderigheid en een droge huid veroorzaken bij veelvuldig gebruik.

Dat is ook niet onlogisch aangezien sommige van de op de markt zijnde ‘sanitizers’ tot 90% (m)ethanol bevatten. In een vorige blog beschreven we al dat ethanol op zich niet schadelijk is maar dat hoog geconcentreerde dosissen die regelmatig worden opgebracht gedurende een lange periode, door de continue ontvetting van de huid, uiteindelijk wel tot bovenstaande gevolgen kunnen leiden. Dat is dus het geval wanneer je zo’n antibacteriële handreiniger meermaals per dag gebruikt.

Het FDA waarschuwt ook voor een afnemende effectiviteit van het product en het kweken van resistente bacteriën:

“Using antibacterial hand sanitizer can have the side effect of increasing the body’s susceptibility to infection instead of protecting against infection. There is both a possible increase of antibiotic resistance and decreased ability to fight infection with continued use of hand sanitizers, according to Drug Watch.”... Ofwel: Antibacteriële handreinigers kunnen ervoor zorgen dat het lichaam vatbaarder wordt voor infecties. Enerzijds vanwege het feit dat bacteriën resistent worden aan de werkstoffen in het product. Anderzijds omdat het natuurlijke afweermechanisme van het lichaam er door achteruit gaat.

Veel van deze middelen bevatten inderdaad antibiotica, meestal triclosan of triclocarban. Bepaalde recente studies wijzen op een mogelijk verband tussen triclosan en kanker. Let wel, dit is nog niet bewezen. Wel bewezen is dat sporen van triclosan terug te vinden zijn in moedermelk en eveneens bewezen is dat triclosan de hormoonwerking en dan vooral bij opgroeiende kinderen, kan verstoren. Google maar eens op “triclosan hormone disruption”*. De EWG (Environemental Working Group) publiceerde hier in 2008 nog een rapport over.**

We gebruiken een antibacteriële zeep of ‘sanitizer’ om de verspreiding van ziektekiemen tegen te gaan. Veel van de ziekten echter die we trachten te vermijden, zoals verkoudheden en de griep, worden veroorzaakt door virussen, waartegen antibacteriële middelen niets kunnen uitrichten.

Bovendien komen de actieve chemische ingrediënten (Triclosan of Triclocarban) in onvoldoende mate, en voor een te korte tijd, in contact met de ziekteverwekkers (zoals E.coli of stafylococcen) om ze te kunnen elimineren.

Daarnaast is de concentratie aan bacteriedodende stoffen in producten die je zo in de winkel kunt kopen, te laag om écht voldoende werkzaam te zijn. Alleen professionele producten, zoals gebruikt in de gezondheidszorg, zijn effectief.

Het gebruik van antibacteriële zeep kan zinvol zijn bij personen met een verstoord of verzwakt immuunsysteem, of bij personen met grote open wonden of om verse operatiewonden schoon te houden. Bij mensen met een normale (huid)conditie doet antibacteriële zeep eerder kwaad dan goed omdat het ook bacteriën doodt die de huid juist gezond houden.

Dat een goede handhygiëne ons beschermd tegen ziektes staat buiten kijf. Om je handen te wassen kies je echter het beste voor een milde, veilige handenreiniger.

Een goed voorbeeld hiervan is de handcleanser uit de BeauCaire lijn.

Bronnen:

* http://www.sph.umich.edu/news_events/findings/fall07/research/three.htm

** http://www.livestrong.com/article/174149-antibacterial-hand-sanitizer-side-effects/

*** “triclosan hormone disruption”

**** http://www.ewg.org/book/export/html/26700

De allergiewolf in een schapenvacht

2011-12-20T12:07:00.002+01:00

Parfums en bewaarmiddelen blijven allergieveroorzaker nummer 1. Gelukkig zien we een lichte tendens naar cosmetica zonder bewaarmiddelen en zonder parfum. Alleen wordt ook hier de consument vaak op het verkeerde been gezet.

De kreet “parabeenvrij” op cosmetische producten kennen we ondertussen al langer. Houdt dit in dat er geen bewaarmiddelen meer in zitten? Niet noodzakelijk. Naast parabenen zijn er volgens het ‘Health and Consumer Department’ van de E.C. nog zo’n 145 andere bewaarmiddelen* die in cosmetica worden toegepast.

Hetzelfde geldt voor parfums. De slagzin “parfumvrij” is ondertussen gemeengoed geworden. De kreet “met natuurlijke geurstoffen” zien we ook steeds vaker opduiken. Nochtans maakt het niet uit of een geurstof synthetisch of natuurlijk is. Het kan in beide gevallen een allergie veroorzaken. Ook etherische oliën, hoewel ze een lager allergiepotentieel hebben, horen thuis bij de geurstoffen. Iemand met een parfumallergie zal er dan ook op reageren.

De Europese Commissie onderscheidt 2747 ingrediënten die als geurstof in cosmetica kunnen worden gebruikt**. Met zo een groot aantal is het uiteraard onmogelijk om door de bomen het bos nog te zien. Er is echter een simpele truc. Heeft je product een duidelijk parfumachtig geurtje? Dan zit er ook hoogstwaarschijnlijk een toegevoegde geurstof in! De onderstaande lijst kan je dan helpen de naam van die geurstof op te sporen.

LINKS:

*Lijst van bewaarmiddelen gepubliceerd door de Europese Commissie.

**Lijst van geurstoffen gepubliceerd door de Europese Commissie.

Is alcohol werkelijk schadelijk voor de huid?

2011-11-22T14:17:00.034+01:00

De meesten van ons hebben de neiging om te veronderstellen dat "alcohol" in cosmetica niet echt gezond is. Je leest ook vaak dat alcohol uitdrogend werkt en dat het de huid kan irriteren. Nochtans zie je in heel veel cosmetische producten, ook de betere, dat er alcohol in zit en soms vaak best wel hoog in de ingrediëntenlijst. Gaat het hier dan om een vooroordeel of is er meer aan de hand?

In literatuur over cosmetica wordt vaak een onderscheid gemaakt tussen ‘goede’ en ‘slechte’ ofwel ‘zachte’ en ‘harde’ alcohol. Onder de goede/zachte alcohol vallen de vetzuur-alcoholen, meestal gewonnen uit plantaardige vetten (kokos- of palmolie) maar ze kunnen uiteraard ook synthetisch worden aangemaakt. Het gaat hier dan vooral over Cetyl alcohol, Stearyl alcohol en Cetearyl alcohol. Cetyl alcohol wordt voornamelijk ingezet als stabilisator, Stearyl alcohol als verdikkingsmiddel en in haarconditioners om een beschermend laagje om het haar te leggen. Cetearyl alcohol wordt vaak gebruikt als emulgator en als schuimvormer in reinigingsproducten. Alle drie hebben ze een verzachtende, vochtvasthoudende werking op de huid. ‘Zachte’ alcohol in cosmetica wordt over het algemeen goed verdragen. In 100% pure vorm kunnen ze wel irritaties veroorzaken.

Daarnaast is er de zogenaamde ‘harde’ alcohol. Ethanol of ethyl alcohol en daarvan afgeleid methanol of gedenatureerde alcohol (SD alcohol). Dat is dan weer alcohol (ethanol) waar iets aan is toegevoegd zodanig dat het ongeschikt wordt voor consumptie.

Ethanol heeft verschillende functies in cosmetica maar zit er toch vooral in als oplosmiddel (lage concentraties). Het wordt ook vaak toegepast in producten tegen acne, waar het een antibacteriële en ontsmettende functie heeft (hoge concentratie). Voor ethanol als oplosmiddel zijn er weinig tot geen alternatieve ingrediënten. De cosmeticawereld is er dus min of meer op aangewezen.

Van Ethanol wordt vaak beweerd dat het uitdrogend werkt. Voor de ethanol die we drinken klopt dat ook. Op de huid zal ethanol echter vooral een ontvettend i.p.v. een vochtonttrekkend effect hebben. Daarnaast wordt ethanol er ook van verdacht giftig en kankerverwekkend te zijn. Bovendien zou het de huid irriteren.

Dat alcohol in een vetrijke crème de huid zou uitdrogen is echter totale onzin. Het gaat in die producten immers om kleine hoeveelheden die dienst doen als oplosmiddel, om het geheel niet al te vet of te kleverig te maken. Daar is ook onderzoek naar gedaan. In de bekende studie van J. Röding en M. Ghyezy uit 1991** werd specifiek onderzocht of de alcohol die aan liposomenproducten wordt toegevoegd om het product goed vloeibaar te maken, een negatief effect op de huidvochtigheid heeft. Het bleek geen enkel effect te hebben. Integendeel, "ondanks" de aanwezigheid van alcohol verdubbelde de liposomenproducten de huidvochtigheid."

Wetenschappelijk onderzoek geeft nog geen echt uitsluitsel omtrent de verdere gezondheidsrisico's van ethanol in cosmetica. Er zijn evenveel onderzoeken die de schadelijkheid van alcohol aantonen dan onderzoeken die het tegendeel bewijzen*. Er zijn echter wel een aantal belangrijke punten waar men het min of meer over eens is: Ethanol, op de huid aangebracht, is niet cancerogeen en ook niet giftig. Staat dus nog ter discussie, het irriterend karakter van ethanol. Hier duidt het onderzoek in de richting dat ethanol enkel irriterend is bij het gebruik van zeer hoge concentraties (quasi puur) gedurende lange periodes en daarnaast ook op een beschadigde huid. En eigenlijk is het dan nog niet de ethanol zelf die in eerste instantie irriterend werkt maar wel de dagelijkse, te sterke ontvetting en de schade die de huid hierdoor oploopt.

Cleansing producten met (hoge dosissen) alcohol zijn dus inderdaad af te raden omdat ze de huid te sterk gaan ontvetten. Wanneer er echter heel erg veel huidvet moet verwijderd worden omdat het anders acne veroorzaakt, dan is het net wél aan te bevelen. Het overtollige huidvet wordt immers doeltreffend opgelost. En de anti-bacteriële werking van alcohol legt de acnebacterie aan banden. Hier betreft het uiteraard wel 'tijdelijk' gebruik.

Wanneer we de synthese maken van al het wetenschappelijk onderzoek ter zake kunnen we op dit moment besluiten dat ethanol safe is, zeker in crèmes. Minder in dagelijks gebruikte gezichts- of handenreinigers waar het een te sterk ontvettend karakter heeft en zo, op langere termijn tot huidbeschadiging kan leiden.

*Samenvattende literatuurstudie van recent wetenschappelijk onderzoek omtrent de schadelijkheid van alcohol in cosmetica.

** Control of Skin Humidity with Liposomes, 1991, J. Röding en M. Ghyezy.

"Collageen": het toverwoord in Anti Aging!

2011-10-27T09:54:00.002+02:00

Collageen is verantwoordelijk voor de stevigheid en de elasticiteit van de huid. Tijdens het vernieuwingsproces van de huid wordt op jonge leeftijd voldoende collageen gemaakt om de huid jong (stevig en soepel) te houden. Na het 25e levensjaar neemt de productie van collageen gestaag af. Mede hierdoor veroudert de huid en ontstaan er rimpels. De huid wordt slapper en effecten van buiten af hebben een grotere invloed op de huid. Logisch dan ook dat de cosmetische industrie naarstig zoekt naar middelen en mogelijkheden om de collageen-aanmaak te stimuleren.

Er zijn enkele opvallende trends die hierop inspelen. Te beginnen met de crèmes die collageen (uit vissen, varkens of runderen) bevatten. Daar zegt Dr Blanca Sengerova van de universiteit van Oxford het volgende over: “Although collagen is structurally important, the protein molecule is far too large to pass through the barrier posed by the skin. As a result, the collagen molecules sit on the surface of the face until they are rubbed off or washed away.“ Vertaald: Collageenmoleculen zijn te groot om door de huid te worden opgenomen. Ze blijven op de huid liggen tot ze worden weggespoeld of weggewreven.

Vervolgens komen de crèmes met peptiden. Weliswaar belangrijke bouwstenen van collageen maar of het smeren van peptiden daadwerkelijk een effect heeft op de collageenaanmaak werd nooit klinisch vastgesteld (zie hiervoor onze bijdrage over peptiden).

Dan zijn er ook nog de “collageenlampen”. Lampen die een aangenaam infrarood licht met een speciale frequentie uitstralen maar waarvan de werking én het resultaat enkel door de fabrikant zijn aangetoond.

En dan nu de laatste hype: Crèmes met “Rhaminose”*. Een suikermolecule die de cellen zou aanzetten tot het massaal produceren van collageen en dan nog enkel die cellen, de zgn. fibroblasten, die verantwoordelijk zijn voor collageenaanmaak. Tenminste, als we de fabrikant mogen geloven “die dit stofje toch heeft gekozen uit duizend andere stofjes die getest zijn gedurende een periode van 10 jaar”. De stof werd overigens getest op “honderden” vrouwen (leeftijd en huidconditie onbekend) en zorgde voor een gemiddelde rimpelafname van 20%.

Klein detail: de drager van het stofje was ‘Sheabutter’ een kwaliteitsvolle plantaardige olie die qua structuur het dichtst bij de lichaamseigen vetstoffen komt en die ook zonder het ‘Rhaminose’ vermoedelijk hetzelfde zou bewerkstelligen. Jammer dus dat er van enige controlegroep geen sprake is.

De volledige wetenschappelijke studie zal ‘binnenkort’ worden gepubliceerd in de toonaangevende wetenschappelijke tijdschriften maar eerst moet het patent nog worden geregeld. Uiteraard is het product al wel te koop...

Het énige ingrediënt waarvan op dit moment vaststaat dat het een positieve invloed heeft op de collageenaanmaak is vitamine A (zie onze bijdrage over vit. A), in samenwerking met vitamine C. Ook hier moet je echter opletten. De huid kan maar een zeer beperkte dagelijkse hoeveelheid vit. A opnemen. Een concentratie van 0,5% vitamine A-palmitaat in een cosmetisch product volstaat al voor een maximaal effect. Het smeren van een crème met extra hoge dosissen heeft dan ook geen enkele zin.

Overigens is collageen niet zaligmakend voor wat betreft het voorkomen van rimpels. Ook een goede en daadwerkelijke hydratatie van de huid, dus met liposomen, kan wonderen doen.

*De fabrikant over zijn wonderingrediënt Rhaminose: http://www.dailymail.co.uk/femail/article-1354206/LOreal-LiftActive-anti-wrinkle-cream-Scientists-say-stop-signs-ageing.html#ixzz1aMzbaJtP

Is slakkenslijm een wonderingrediënt of gewoon vieze smurrie?

2011-09-16T11:26:00.005+02:00

De hype is ondertussen een beetje gaan liggen maar toch duiken er nog regelmatig nieuwe crèmes op met als basisingrediënt ‘slakkenslijm’. In navolging van het originele “slakkenwonder” zijn er ondertussen verschillende fabrikanten die crèmes maken met slakkensecretie als basisingrediënt en is het “Helix Aspersa Muller” extract gemeengoed geworden.

De nuchtere cosmeticagebruiker onder ons denkt gelijk “slakkenslijm? En wat nog allemaal”? Nochtans schijnen deze crèmes toch echt te werken, getuige de talloze positieve verhalen van gebruikers. Hoe kan dat dan?

Wel, één van de bestanddelen van slakkenslijm is allantoïne, een natuurlijke stof die reeds sinds tientallen jaren bekend staat voor haar positieve werking op de huid. Zo is klinisch aangetoond dat allantoïne de opbouw van nieuwe cellen en de genezing van beschadigd weefsel bevordert. Daarnaast heeft men ook vastgesteld dat het de huid gladder maakt.

Alleen is er geen enkele goede reden om dit ingrediënt uit slakkenslijm te halen. Het kan ook probleemloos uit tarwe worden gewonnen, mét dezelfde eigenschappen en dezelfde kwaliteit.

Overigens zie je nergens bij de ingrediëntenlijst op een potje slakkencrème dat er effectief slakkenslijm inzit. We gaan er dus maar van uit en gelukkig maar, dat in de meeste gevallen de slakken met rust gelaten worden en er gekozen wordt voor een synthetische of een plantaardige vorm van allantoïne.

Verder bevatten de meeste slakkencrèmes die we onder de loep hebben genomen glycolzuur of fruitzuur. Daarbij denken we gelijk aan de fruitzuurpeelings zoals ze bij acne behandelingen of salonbehandelingen worden toegepast. Gecontroleerd, binnen een behandelings-context, is hier ook niks mis mee. Het wordt echter wel een ander verhaal als je het dagelijks op de huid smeert.

Glycolzuur tast immers de natuurlijke licht-beschermingsfunctie van de huid aan. Bovendien forceert het celvernieuwing. Op korte termijn resulteert dit in een mooi huidoppervlak. Op langere termijn en bij regelmatige toepassing, krijg je een snellere veroudering van de huid aangezien immers de snelheid van het celvernieuwingsproces wordt gestimuleerd en daardoor dus ook de slijtageverschijnselen. Het ritme van de biologische klok wordt versneld en wie gas geeft put zijn bronnen sneller uit mits we er van uitgaan dat huidcellen maar een beperkt aantal keer kunnen delen.

Je kiest dus beter voor een crème mét allantoïne maar zonder glycolzuur. Op korte termijn zal het resultaat minder spectaculair zijn. Op lange termijn zorgt het, samen met andere waardevolle ingrediënten, voor een mooie en vooral gezonde huid.

Allantoïne is een basisingrediënt van de Dr. BAUMANN CLASSIC- en de SKINIDENT lijn.

Zit er leven in wijn?

2011-08-10T15:50:00.003+02:00

Zit er leven in wijn?

Een glaasje wijn per dag is gezond, dat is wetenschappelijk bewezen. Daarnaast wordt er ook een link gelegd tussen de wijnconsumptie van de Fransen en het relatief weinig voorkomen van hart-en-vaatziekten in combinatie met het vetrijke dieet van de Fransen.

Het gezonde aspect van wijn zit ‘m voornamelijk in de aanwezigheid van een polyfenol, met name resveratrol. Een antioxidant die we terugvinden in druiven, de basisgrondstof voor wijn.

Resveratrol is een natuurlijke verbinding die in planten ontstaat als reactie op schimmelinfecties, beschadiging, stress en UV-straling. Ze wordt beschouwd als een onderdeel van hun natuurlijk "afweermechanisme", om hun delicate weefsels te beschermen tegen ziekten en aandoeningen. In druiven zit het vooral in de schil en de pitten. Verder wordt deze stof aangetroffen in frambozen, moerbeibessen, pinda’s en andere planten. Binnen de familie van polyfenolen neemt resveratrol een bijzondere plaats in omdat het naast een antioxidatieve werking en dus een werking tegen huidverouderende vrije radicalen, ook veroudering zou tegengaan door rechtstreeks in te werken op het genetisch materiaal en zo het leven van cellen te verlengen.

Wetenschappelijke onderzoek heeft de werking van resveratrol aangetoond. Vooral dan in het kader van kankerpreventie. Een artikel in “Science –volume 275 van januari 1997” (1) vat het prille onderzoek samen. Voor meer recent onderzoek verwijzen we graag naar een artikel op news-medical-net over een onderzoek uitgevoerd onder leiding van Paul Okunieff, M.D. aan de universiteit van Rochester (2).

De cosmetica-industrie zou de cosmetica-industrie niet zijn als ze niet handig zou inspelen op dit zogenaamde anti-aging wonderingrediënt. Rond Franse wijn en wijngaarden hangt immers een aura van luxe en romantiek. Ideaal uitgangspunt voor alweer een nieuwe hype in cosmeticaland.

In Frankrijk is er inmiddels een hele cosmetica-industrie opgebouwd rond druiven, druivenpitten en druivenpitolie. Terecht? Verschillende wetenschappelijke onderzoeken tonen inderdaad aan dat op de huid aangebracht resveratrol wel degelijk een huidbeschermende en huidverbeterende functie kan hebben. Zo blijkt o.a. uit een artikel in de “International Journal of Pharmaceutical Sciences Review and Research” (3) .

Maar – en hier schuilt de adder onder het gras – het gaat hier om onderzoeken ‘in vitro’ of op proefmuizen. Er is geen enkel wetenschappelijk onderzoek wat het effect van resveratrol, aangebracht op de menselijke huid, aantoont.

En als er toch een effect zou zijn, is er nog een kink in de kabel. De dagelijks benodigde dosis resveratrol zou zodanig hoog zijn dat ze quasi niet in een standaard cosmeticapotje past. Er is dus geen enkele claim die de vaak exhorbitant hoge prijzen voor crèmes met resveratrol (tot 450 euro voor 50ml) rechtvaardigt.

Er is trouwens ook geen enkel direct verband aangetoond tussen de inname (oraal) van resveratrol en een anti-aging werking op de huid. Resveratrol kan echter, net zoals andere antioxidanten, bijdragen tot een gezonder lichaam en dat zie je uiteraard ook van buiten. Ook DR. BAUMANN COSMETIC biedt als aanvulling op de dagelijkse huidverzorging een voedingssupplement op basis van reservatrol aan." Voor een extra synergetische werking bevat het ook nog andere anti-oxidatieve werkstoffen zoals vitamine C, vitamine B12, groene thee extract en groene thee polyfenolen.

Bronnen:
1. Science –volume 275 van januari 1997
2. Red wine antioxidant resveratrol kills cancer
3. International Journal of Pharmaceutical Sciences Review and Research

Copyright: DR. BAUMANN COSMETIC

Deo’s met aluminium: smeren we ons dood of dom?

2011-06-17T11:54:00.001+02:00

Allereerst is het wel handig om even duidelijk te stellen waar we het nu precies over hebben wanneer we spreken over ‘aluminium’ in deodorant.

In eerste instantie heb je het aluminium wat de zweetproductie onderdrukt. Hieronder valt “Aluminium Chloorhydraat” of “Aluminiumchloride”. De zweetproductie wordt onderdrukt door de afvoergangen van de zweetklieren af te sluiten.

Daarnaast heb je het “aluminium” wat onaangename zweetgeuren tegengaat. Hieronder valt “Aluminium Lactaat”. Het is een stof die de zuurtegraad van de huid plaatselijk aanpast zodanig dat bacteriën, die verantwoordelijk zijn voor de geurproductie, een minder goede ontwikkelingsbodem vinden.

Tussen deze twee aluminiumverbindingen zit een wereld van verschil. En het is vooral het “aluminiumchloorhydraat” wat onder vuur ligt. “Aluminium lactaat” is immers een onschuldig aluminiumzout van natuurlijk L(+) melkzuur en zelfs lichaamseigen. Het ontstaat bij de fermentatie van suiker.

Het verhaal over een oorzakelijk verband tussen het gebruik van antizweetproducten (is niet hetzelfde als antigeurproducten!) in de oksel en het ontstaan van borstkanker circuleert al sinds 1999 en is terug te voeren naar een circulerende e-mail van een Uruguayaanse biologe Mevrouw Gabriela Casanova Larossa. Zij beweert dat borstkanker ontstaat omdat de okselzweetklieren onder invloed van Aluminiumchloride in deodorants hun 'toxines' (niet verder gedefinieerd) niet meer kunnen afvoeren. Klinkt aannemelijk maar is wél klinklare onzin. Toxines worden immers niet via het zweet afgevoerd, maar afgebroken en/of afgevoerd via de lever en de nieren. Anderzijds zouden door het scheren van de oksel, via kleine wondjes, 'toxische stoffen' in het okselweefsel worden opgestapeld. Enig bewijs bij deze stelling ontbreekt echter volledig.

Toch is er best veel “wetenschappelijk” onderzoek dat een verband aantoont tussen aluminiumchloride en borstkanker. Als je deze onderzoeken er op na leest komen ze echter nooit verder dan “het zou wel eens kunnen dat” of “we kunnen vermoeden dat”. Dit soort uitspraken is meestal niet gestoeld op diepgaand onderzoek en dat merk je vaak ook aan het totaal ontbreken van een representatieve test- en controlegroep.

De enige studie met controlegroep tot nu toe is deze van Dana Mirick in de Journal of the National Cancer Institute (oktober 2002) die het gebruik van okselcosmetica en okselscheren vergeleek bij 800 vrouwen met en 800 vrouwen zonder borstkanker. Zij vond geen enkel verband.

En het verband tussen Aluminium en Alzheimer dan?

In een artikel op de site van de Schotse Alzheimerliga wordt het eigenlijk erg goed samengevat: “…Some people think that one of the clues to the mystery may lie in aluminium. There is circumstantial evidence linking aluminium with Alzheimer's disease. But it is impossible to say so far whether aluminium may be a cause of Alzheimer's disease, although it is looking less and less likely...” Vertaald: Er zijn aanwijzingen dat er een verband bestaat tussen aluminium en Alzheimer maar het is onmogelijk te zeggen of aluminium Alzheimer veroorzaakt en daar lijkt het steeds minder op.

Daarnaast komt aluminium ook via de voeding in ons lichaam terecht. Vrij recent onderzoek heeft aangetoond dat de absorptie van aluminium via de huid slechts 2,5% van de totale opname van aluminium bedraagt. Slechts 0.012% van topisch aangebracht aluminium komt daadwerkelijk in het lichaam terecht.

Rekening houdend met het feit dat aluminium geen biologisch actieve stof is, kunnen we aluminium als veroorzaker van Alzheimer dus ook naar fabeltjesland verwijzen.

Mogen we dan gewoon vrolijk onze “24-uur een droog gevoel” deo verder smeren?

Beter van niet. En niet omdat je er kanker van kunt krijgen. Ook niet omdat je gedoemd bent om te eindigen als Alzheimerpatiënt maar wel omdat aluminium chloorhydraat een irriterende stof is. Bovendien sluit het de zweetkanalen af en die dienen uiteraard wel voor iets. Zweet zorgt ervoor dat ons lichaam afkoelt wanneer het te warm wordt. Zweet bestaat vooral uit water en natriumchloride zout, maar het bevat ook orthocresol en paracresol, die een antiseptische werking hebben. Door deze antiseptische werking op te heffen, bovendien met een irriterende stof, ben je dus extra vatbaar voor allerlei ontstekingen en dat is uiteraard niet goed.

Je kiest dus beter voor een alternatief dat de zweetkanalen niet afsluit en eerder werkt als geurremmer dan als zweetremmer. De deo’s uit de DR. BAUMANN lijn en de BEAUCAIRE lijn werken op die manier en bevatten daarnaast nog andere werkzame ingrediënten die de gezondheid van de huid bevorderen.

Is lippenbalsem nu wel of niet verslavend?

2011-05-31T12:12:00.004+02:00

Onlangs dook het weer op in de pers. Lippenbalsem werkt verslavend. Maar is dit zo? Sommige onderzoekers beweren namelijk pertinent van niet.

Zo relativeert de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit VWA dat “de basis bestaat uit gemakkelijk smeerbare cacaoboter of vaseline en dat is uitermate onschuldig”. Wel kunnen de lippen gewend raken aan de vetstoffen in lippenbalsem. Plotseling stoppen zou dan inderdaad tot uitdroging en gesprongen lippen kunnen leiden.

In een interview met het online lifestylemagazine “You life + Fashion” schuift Prof. Pieter-Jan Coenraads, hoogleraar dermatologie aan het Universitair Medisch Centrum Groningen UMCG, zelfs dit van de tafel. “De lippen kunnen zich qua vetproductie niet aan balsemgebruik aanpassen, omdat de lippen amper vet of talg produceren. 'Verslaafde lippen' bestaan dus niet.” is zijn besluit.

Helder, logisch en geloofwaardig. Alleen …. totaal naast de kwestie.

Het is immers niet het “vet” of het gebrek eraan wat in dit geval verantwoordelijk is voor een intakte huidbarière en dus gladde lippen . Hier is een heel ander mechanisme aan het werk.

De meeste lippenbalsems bevatten minerale olie(derivaten) en die sluiten, zoals we weten, de huid af.

Onze opperhuid bestaat voornamelijk uit ceramides. Als deze afschilferen, gaat er een signaal naar de onderliggende laag om nieuwe ceramidecellen te produceren.

Dr. Feingold van de Universiteit van California, één van de voornaamste lipidenonderzoekers van de 21ste eeuw, beschrijft dit mechanisme in een artikel dat gepubliceerd werd in in The Journal of Lipid Research. Het is met het huidvocht wegvloeiend/verdampend calcium dat de noodzaak van verse aanvoer van nieuwe fosfolipiden en ceramides ‘signaleert’ aan de huidcellen.

Wanneer de huid is afgesloten kan het vocht en dus ook de calcium, niet weg en wordt dit hele mechanisme lamgelegd. Op die manier ontstaat er een tekort aan ceramides en vallen er letterlijk ‘gaten, kloven en putten’ in de huidbarière van de lippen.

Door weer lippenbalsem te smeren ‘vullen’ we die gaten waardoor de lippen weer gaaf aanvoelen, tot alle minerale olie weer is weggelikt en we weer moeten bijsmeren. Op die manier ontstaat er dus een vicieuze cirkel die van kwaad naar erger gaat en dit verschijnsel, waarbij men eigenlijk continue aan het smeren is, noemen we ‘lippenbalsemverslaving”.

Conclusie: Een lippenbalsemverslaving bestaat dus wel degelijk! Daarnaast is het eigenlijk verbazingwekkend dat hier nog discussie over bestaat. De nefaste invloed van minerale olie op de huid en dan voornamelijk op de vorming van ceramides en de huidbarrière is immers wetenschappelijk nauwkeurig beschreven. Een samenvattend verslag hierover kan u lezen in onze blog over de gevolgen van het gebruik van minerale olie .

Er zijn overigens wel lippenbalsems op de markt zonder minerale olie. Zo houdt de verzorgende DR. BAUMANN Lip Stick met beschermingsfactor 7, op basis van macadamiaolie, ricinusolie en natuurlijke vit. E, uw lippen het hele jaar door in conditie. Zowel bij koud weer als in de zon.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC .

Melk, suiker en acné

2011-04-21T10:34:00.002+02:00

Aan de basis van de meeste vormen van acné ligt een teveel aan hormonen. Die zorgen dan weer voor een verhoogde talgproductie en een verhoogde epitelisering. Uiteindelijk gaan de talgkanalen verstoppen, krijgt men zwarte puntjes en in het ergste geval, stevige ontstekingen. Typisch dan ook dat vooral pubers en tieners er last van hebben. Nochtans zien we acné ook meer en meer bij volwassen mensen.

Met de juiste cosmetica kun je aan de buitenkant werken. Enerzijds door verstoppingen weg te halen en te voorkomen door middel van een goede reiniging en/of een scrub. Anderzijds door talgregulerende liposomen te gebruiken waardoor de talg vloeibaarder wordt en verstoppingen minder snel voorkomen. Daarnaast zijn er ook nog een aantal natuurlijke, antibacteriële ingrediënten zoals manuka, tea tree en lavendel, die de acnébacterie minder actief maken.

Wat kun je nu nog meer doen om acne in te perken en zo mogelijk te vermijden? We benadrukken altijd het belang van een gezonde voeding voor een gezond huidbeeld. Alhoewel de wetenschappelijke consensus tot voor kort het tegendeel beweerde is er wel degelijk een verband tussen onze voeding en acné.

Uitgangspunt voor onderzoek hieromtrent was de vaststelling dat in onze westerse maatschappij acnéproblemen alleen maar toenemen terwijl bij natuurvolkeren acné een onbestaand verschijnsel is. Als we ons eetpatroon gaan vergelijken met het eetpatroon van bijvoorbeeld de Papoeas valt er onmiddellijk iets op. Hun dieet bevat in tegenstelling tot dat van ons geen melk of melkproducten en erg weinig geraffineerde suikers.

Mensen die een halve liter melk per dag drinken hebben 50 procent meer kans op puistjes dan mensen die zelden of nooit melk drinken. Dat blijkt uit onderzoek van de Harvard School of Public Health. De grotere kans op acné komt door de natuurlijke hormonen die in melk en andere melkproducten zitten. Deze hormonen worden in principe afgebroken in de lever maar als die het niet meer aankan worden ze afgezet in de rest van het lichaam.

Op die manier zorgen ze voor, u raadt het al, een verhoogde talgproductie met uiteindelijk acné als gevolg. Het zijn overigens niet alleen de steroiden in melk die voor problemen zorgen. Melk barst van verschillende groeihormonen. En dat hoort ook zo. Melk is immers bedoeld om zuigelingen te laten groeien. Maar daar houdt het dan ook op.

En suiker dan?

Waar melk hormonen van buitenaf in het lichaam brengt, zorgt suiker en zeker pure, geraffineerde suiker, voor een verhoogde hormoonproductie door het lichaam zelf. Een team onder leiding van evolutionair bioloog Loren Cordain van de Amerikaanse Colorado State universiteit beschrijft het volgende mechanisme:

Geraffineerde suikers worden snel verteerd en opgenomen. Het lichaam heeft immers weinig werk om ze te verwerken. De pancreas reageert daarop door grote hoeveelheden insuline en het groeihormoon IGF-1 af te scheiden om de bloedsuikerspiegel weer in evenwicht te brengen. Dit leidt op zijn beurt weer tot een overvloed van mannelijke hormonen. Die hormonen zetten de huid aan tot productie van talg. Zelfde resultaat dus als bij de melk, alleen een ander scenario.

Bronnen:

http://www.natural-acne-solution.com/blood-sugar-acne.html

http://www.huffingtonpost.com/dr-mark-hyman/do-milk-and-sugar-cause-a_b_822163.html

www.acnehelp.org.uk/dairy.htm

www.acnehelp.org.uk/papers/Commentary.pdf

www.acnehelp.org.uk/papers/Article1.pdf

Wat werkt het beste? De hydraterende crème of het liposomenserum?

2011-03-15T09:07:00.010+01:00

Een goed gehydrateerde huid voorkomt oppervlakterimpeltjes en is één van de belangrijkste voorwaarden voor een gezonde en mooie huid. Volgens de reclame zou de zgn. "hydraterende crème" de natuurlijke geringe hydratatie van de huid voldoende kunnen verbeteren. Er is echter voldoende onderzoek dat aantoont dat deze crèmes de huid helemaal niet kúnnen hydrateren. Hoezo? We gaan hier wat dieper op in.

Alle crèmes, ook hydraterende crèmes, bevatten naast water ook vetstoffen. Ondanks de nadelen die eraan verbonden zijn, zijn dat toch nog vaak vetten van minerale oorsprong (petroleum). Steeds vaker worden natuurlijke plantaardige oliën of beter nog, huididentieke vetten, gebruikt.

Maar los van de aard van de gebruikte vetstoffen: hoe werkt een crème?

Door het reinigen van de huid wordt het al aanwezige vetlaagje verwijderd. Hierdoor gaat de huid versneld vocht verliezen (dehydrateren). Na het aanbrengen van een crème wordt er een nieuw vetlaagje op de huid gevormd. Daardoor wordt het waterverlies weer enigszins afgeremd. De "natuurlijke toestand" wordt dus min of meer hersteld.

Dat moet ook zo. Vochtverlies tegengaan is een belangrijke eerst stap. Maar kan er ook worden gesteld dat de huid effectief werd gehydrateerd?

Eigenlijk niet. Er is immers niets aan de huid verbeterd waardoor die het water beter zou kunnen vasthouden. Er werd ook geen extra water aan de huid toegevoegd. Het natuurlijke vochttekort van de huid blijft min of meer gewoon wat het was.

In een interessante studie van de Universiteit van Halle-Wittenberg staat al op pagina 1: " (...) das Stratum corneum (stellt) mit seiner Lipophilie und der geringen Hydratation im Normalzustand eine Penetrationsbarriere von besonderer Dimension dar". Ofwel: "De hoornlaag van de huid is lipofiel (waterafstotend) en heeft van nature een lage hydratatie. Daardoor vormt de huid een zeer moeilijk te doorbreken barrière." Het valt dus te verwachten dat een crème deze barrière niet zomaar zal kunnen doorbreken om extra water aan te voeren en aldus de hydratatie te verbeteren. Deze verwachting wordt ook door onderzoek bevestigd.

In dezelfde studie van de Universiteit van Halle-Wittenberg werd zeer precies onderzocht welke producten de wateroplosbare vitamine Biotine (vitamine H) - en dus water - het best in de huid kunnen transporteren. Het resultaat van dat onderzoek ziet u in deze grafiek op P59 (klik op de afbeelding om ze te vergroten):

Wat toont deze grafiek aan? De gewone "hydraterende crème" (St O/W, of Standaard Olie in Water, op basis van vaseline) gaf na 300 min (5 uur) als meetresultaat "3". De liposomen gaven als meetresultaat "48", ofwel 16 keer of 1600% meer als de gewone crème.

Dit resultaat is volledig te danken aan het feit dat liposomen bestaan uit fosfolipiden gevuld met water. Deze fosfolipiden nestelen zich tussen de huidcellen en houden daar het extra water vast, waardoor de huid maximaal gehydrateerd wordt. De huid wordt door liposomen echt verbeterd doordat het vochtgehaltevermogen van de huid wordt gemaximaliseerd.

Ook andere cosmetische ingrediënten werden getest. Zo had ook hyaluronzuur een extra positief effect t.o.v. de crème: "5" i.p.v. "3", nog altijd 67% meer dan de crème maar nog altijd zeer ver onder het hydraterende vermogen van liposomen.

De studie besluit dan ook op pagina 78 "Die Applikation der Liposomen erbrachte im Absolutmaßstab die höchsten Depots im Stratum corneum." Ofwel: het aanbrengen van liposomen gaf absoluut de beste resultaten.

Het begrip "hydraterende crème" is daarom zeer verwarrend. Een hydraterende crème voorkomt vochtverlies, maar hydrateert niet. Wie de huid echt wil hydrateren moet liposomen gebruiken. En die horen niet in een crème te zitten. Want simpelweg liposomen toevoegen aan een crème werkt NIET. Ze worden dan door het vet van de crème vastgehouden waardoor ze de huid niet kunnen indringen en hydrateren.

Vitamine A en zwangerschap.

2011-02-15T16:15:00.005+01:00

In de vorige bijdrage hebben we het misverstand rechtgezet dat vitamine A voor cosmetisch gebruik giftig zou zijn.In deze bijdrage wordt er ingegaan op het vermeende gevaar van vitamine A tijdens de zwangerschap.Populariserende websites waarschuwen soms voor het gebruik van vitamine A tijdens de zwangerschap ("Zwangere vrouwen moeten oppassen voor vitamine A)".

Hierbij worden vaak toch wel enkele zaken door elkaar gehaald. In de eerste plaats gaat het bij medicijnen en voedingssupplementen doorgaans over twee totaal verschillende vormen van vitamine A, en gaat het om totaal verschillende concentraties.Door deze onnodig verwarrende informatie komen er steeds meer wetenschappelijke publicaties die eerder waarschuwen voor het gevaar van een tekort.

Zo lezen we in de studie "Vitamin A in pregnancy: requirements and safety limits", gepubliceerd in het "American Journal of Clinical Nutrition", Vol. 71, No. 5, 1325S-1333s, Mei 2000, dat er op 30 jaar tijd (sic!) minder dan 20 (sic!) geraporteerde gevallen zijn geregistreerd waarbij een te hoge dosis vitamine A (Hypervitaminosis A) mogelijk tot problemen bij de zwangerschap heeft geleid. "Mogelijk", omdat het verband nooit sluitend is aangetoond. Er kan met andere woorden ook een andere oorzaak zijn geweest. Dit heeft bij enkelen echter tot een onterechte hetze tegen vitamine A geleid.

Hiertegenover staat dat een tekort aan vitamine A (Hypovitaminosis A) tijdens de zwangerschap wereldwijd miljoenen vrouwen en kinderen treft. Dit vitaminetekort leidt onder meer tot een verminderde weerstand en - soms fatale - infectieziekten:

"Hypovitaminosis A affects millions of women and children worldwide. The main consequence of a poor vitamin A supply during pregnancy is a low vitamin A status at birth and in the next few months. Vitamin A deficiency is strongly associated with depressed immune function and higher morbidity and mortality due to infectious diseases such as diarrhea, measles, and respiratory infections."

Het besluit is dan ook: "The initiation of vitamin A supplementation should be carefully examined in each case according to the risk-to-benefit ratio. The final decision should take into account the estimated vitamin A status of the woman, the availability of vitamin A–rich foods in her diet, and whether supplementation can be supervised."

In het Nederlands: zeker bij zwangerschap moet er worden nagegaan of de moeder wel een voldoende vitamine A-houdende voeding krijgt. Indien daar twijfel over bestaat moeten er vitamine A-supplementen worden ingenomen zonder daarbij de aanbevolen dagelijkse dosis al te zeer te overschrijden.Bij medicatie gaat het dan weer over de stof "13-cis-retinoic acid". Dit is geen gewone vitamine maar vitamine A-zuur. Zoals bijvoorbeeld bij Roacutane. Dit zuur wordt enkel gebruikt bij zeer gespecialiseerde medische behandelingen waarbij zeer hoge dosissen vitamine A-zuur in één keer worden toegediend.

Twee zaken moeten daarbij onthouden worden. Ten eerste is het nooit sluitend aangetoond dat het vitamine A-zuur de reden voor de problemen met de zwangerschap was. En ten tweede heeft dit vitamine A-zuur niets te maken met gewone retinol of retinyl palmitate zoals ze in voeding, voedingsupplementen en cosmetica aanwezig zijn. Het zijn twee totaal verschillende stoffen.

Zwanger of niet: er mag dus zeker vitamine A worden bijgenomen. Onder de hoofding "Hoe kan een optimale vitamine A status worden bereikt tijdens de zwangerschap en de vroege kindertijd?" wordt voor de geïndustrialieerde landen het volgende advies gegeven: "The World Health Organization recommends that a daily vitamin A supplement taking during any part of the fertile period be limited to 10 000 IU."

In derde wereldlanden met minder vitaminerijk voedsel worden nog hogere dosissen aangeraden.10 000 IU (International Units) komt min of meer overeen met 3000 µg per dag. 1000 µg per dag wordt gezien als de ideale dagelijkse hoeveelheid. Maar het mag dus meer zijn.

Om dit alles nog eens extra in het juiste perspectief te plaatsen: één maaltijd met wat lever, worteltjes, broccoli, aardappelen en boter, bevat al zo'n 9528 µg vitamine A. Dat is bijna 30 000 IU of 9,5 keer de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid vitamine A. Iedereen zal begrijpen dat zelfs zulke hoge dosissen helemaal niet meteen problematisch zijn. Enkel langdurige inname van te veel vitamine A kan op de duur problemen veroorzaken door een overbelasting van de lever.

Besluit: extra vitamine A-inname is helemaal niet ongezond en zelfs aan te bevelen indien er tekorten dreigen, wat in het geval van zwangerschap toch vaker het geval is. Vitamine A in een huidverzorginsproduct heeft al helemaal geen effect op de foetus omdat het niet eens in het bloed doordringt maar in de huid wordt opgeslagen.

De vele voordelen van vitamine A voor de huid zijn te lezen in onze vorige bijdrage.

Vitamine A. Een levensnoodzakelijke stof.

2011-01-12T05:55:00.019+01:00

De vakliteratuur is duidelijk: het menselijk lichaam kan niet zonder vitamine A. De aanbevolen dagelijkse inname is +/- 1000 µg (microgram). Een tekort aan Vitamine A leidt tot problemen. Er is ook overvloedig wetenschappelijk bewijs dat vitamine A één van de beste natuurlijke ingrediënten voor de gezondheid van de huid is. Nochtans zijn er af toe consumenten die zich zorgen maken over het gebruik van Vitamine A in cosmetica. Het zou giftig zijn of niet mogen worden gebruikt bij zwangerschap. Dit lijkt nogal tegenstrijdig. Hoe zit dat nu? Wij zochten het voor u uit.

In cosmetica wordt meestal retinyl palmitate (= vitamine A-palmitaat) gebruikt. Dit is een beschermde vorm van vitamine A. Pure vitamine A (retinol) zou meteen weer oxideren en al in het potje zijn werking verliezen. Vitamine A wordt in deze palmitaatvorm in de huid opgeslagen als voorraad voor toekomstig gebruik. Wanneer de huid het nodig heeft, zetten de enzymen van de huid een deel van het vitamine A-palmitaat om naar de biologisch actieve vorm van vitamine A (retinol).

Dit omzettingsproces van retinyl palmitate naar retinol is uitvoerig onderzocht en beschreven. Slechts als voorbeeld citeren we uit het artikel "Characterization of Esterase and Alcohol Dehydrogenase Activity in Skin. Metabolism of Retinyl Palmitate to Retinol (Vitamin A) During Percutaneous Absorption", door James Boehnlein, Adel Sakr, J. Leon Lichtin en Robert L. Bronaugh, in: Pharmaceutical Research, 1994, Volume 11, Number 8, blz. 1155-1159:

"Retinyl palmitate, a widely used ingredient in cosmetic products, is promoted for its beneficial effects on the appearance of skin. (...) Enzymes are available in skin to metabolize this ingredient during skin absorption. Esterase activity hydrolyzes retinyl palmitate to retinol (vitamin A), which is oxidized in many tissues to retinoic acid primarily by alcohol dehydrogenase. (...) About (...) 18% of topically applied retinyl palmitate were absorbed (by) human skin. Less than 1% of the applied dose of this lipophilic compound diffused from skin into the receptor fluid. Retinol was the only detectable metabolite of retinyl palmitate in (...) human skin. In human skin, 44% of the absorbed retinyl palmitate was hydrolyzed to retinol. The use of retinyl palmitate in cosmetic formulations may result in significant delivery of retinol into the skin."

Ofwel: 18% van het vitamine A-palmitaat uit een crème wordt effectief door de huid opgenomen. 44% daarvan, dus 8% van het vitamine A-palmitaat uit de crème, wordt effectief door enzymen (esterase-activiteit) omgezet naar vitamine A (retinol). Slechts 1% ervan dringt uiteindelijk door tot in de onderliggende huidlagen, waar het de huidvernieuwing stimuleert en het collageen versterkt. Wat niet meteen wordt omgezet blijft als voorraad opgeslagen voor toekomstig gebruik.

Dat lijkt niet veel, maar een concentratie van 0,5% vitamine A-palmitaat in een cosmetisch product volstaat al voor een maximaal effect. Hogere percentages zijn zinloos want ze hebben geen betere werking. Enkel bij uitblijvende resultaten die mogelijk te wijten zijn aan een slechte opname door de huid is het zinvol extra vitamine A aan te brengen.

De in de vakliteratuur beschreven voordelen van vitamine A voor de huid zijn talrijk. Een degelijke en uitgebreide overzichtsstudie van enkele jaren geleden vermeldt onder meer:

Verhoging van de celdelingsactiviteit (mithose);
Toename van de enzymactiveit (gezonde huidprocessen);
Normalisering van de keratinisering (huidverkleuring);
Verbetering van de wondheling (epithelisering);
Verdikking van de verdunde epidermis met 65% (zie tabel 12);
Versterking van het collageengehalte met 65% (tabel 13);
Vermindering van de diepte van rimpels met 40% (zie afbeeling 10);
Verbetering van de elasticiteit van de huid met 15% (zie afbeeling 11).

De vele voordelen van vitamine A voor het lichaam én de huid werden recent opnieuw uitvoerig beschreven en samengevat in het standaardwerk "Vitamin A. Advances in Research and Applications" dat in 2007 werd uitgegeven onder leiding van Professor Gerald Litwack (Academic Press).

Over de vermeende giftigheid van vitamine A bij cosmetisch gebruik besluiten de onderzoekers op blz. 240 dat bij gerichte onderzoeken nog nooit verhoogde concentraties in het bloed werden gemeten. Het kan daardoor ook nooit giftig worden omdat het nooit de lever kan bereiken.

Algemeen besluit: vitamine A is dé huidherstellende vitamine. Het is een huideigen natuurlijke werkstof die noodzakelijk is voor de huid en het lichaam en vooral voor de verouderende huid (die vaak dunner, vlekkeriger en rimpeliger wordt) een heel verschil kan maken. Vitamine A mag daarom niet ontbreken in een kwalitatieve, gezonde en natuurlijke huid- en lichaamsverzorging.

Voorbeelden van het vitamine A-palmitaatgehalte in enkele veel gebruikte DR. BAUMANN producten:

DR. BAUMANN Liposome MultiActive Vitamin E+C 0,2%
DR. BAUMANN Liposome MultiActive Super Cure 0,3%
DR. BAUMANN Vitamin A Ampulle Classic 0,4%
DR. BAUMANN Sensitive for Dry Skin 0,1%
DR. BAUMANN Intensive for Dry Skin 0,2%
DR. BAUMANN Intensive Lotion 0,2%
DR. BAUMANN Multivitamin Lotion 0,3%
DR. BAUMANN Vitamine E, A, Lipid Ampul SkinIdent 0,5%

In een volgende bijdrage gaan we dieper in op vitamine A in het geval van zwangerschap. Ook daarover bestaan er heel wat misverstanden.

Eczeem en huidverzorging.

2010-11-11T12:07:00.015+01:00

De meest voorkomende huidaandoening is eczeem. Een ander woord voor eczeem is dermatitis. De huid met eczeem jeukt en is rood, droog en schilferig, en daardoor ook gedehydrateerd. Ze is soms verdikt (lichenificatie) en kan met helder vocht gevulde blaasjes vertonen. De huid oogt hierdoor merkbaar ouder. Hoe kunt u bij eczeem uw huid weer mooier maken?

Er zijn verschillende types eczeem. De 3 meest voorkomende zijn:

Irritant contacteczeem: het eczeem wordt veroorzaakt door contact met een irriterende stof.

Allergisch contacteczeem: het eczeem wordt veroorzaakt door contact met een allergene stof.

Deze beide vormen van eczeem kunnen worden voorkomen of verholpen worden door cosmetica te gebruiken die deze stoffen niet bevat.

Atopisch of constitutioneel eczeem (ook wel ‘neurodermitis’ genoemd): het eczeem is eerder erfelijk van aard en wordt niet veroorzaakt door een bepaalde stof, maar wordt wel opnieuw uitgelokt of verergerd door allergenen en irriterende stoffen.

Deze vorm van eczeem kan niet worden voorkomen. Het helpt wel cosmetica te gebruiken zonder allergene en irriterende stoffen.

Zinvolle maatregelen bij eczeem.

1. Eczeem vermijden.

De stoffen die het vaakst de huid irriteren, allergische reacties veroorzaken of constitutioneel eczeem uitlokken of verergeren, zijn bekend. Het verdient alvast de voorkeur deze stoffen geheel te vermijden. Een lijst van de meest voorkomende stoffen die u best vermijdt vindt u onder meer op de website van het AMC: http://www.huidarts.com/.

Uit alle dermatologische informatie blijkt steeds opnieuw dat parfum, geurgrondstoffen, conserveringsmiddelen en chemische UV-filters tot de meest allergene stoffen in cosmetica behoren. Indien u deze stoffen wilt vermijden, moet u ze natuurlijk in de eerste plaats op de verpakking kunnen herkennen. Daarom moet u ook de INCI-benamingen* ervan kennen. De dermatologische vakliteratuur en patiënteninformatie vermeldt die doorgaans niet. Een lijst met de meest voorkomende allergenen met hun INCI-naam vindt u op de website van DR. BAUMANN.

Bent u nu helemaal veilig? Bijna. Maar het kan nog beter. Ook cosmetica zonder de bekende allergenen kan in zeldzame gevallen toch nog een irritatie of allergie uitlokken. Enkel huideigen stoffen kunnen geen allergie uitlokken. Een huidverzorging met enkel huideigen stoffen verdient daarom absoluut de voorkeur.

2. De huidbarrière herstellen.

Gebruik cosmetica voor de droge huid met ceramides, urea, teunisbloemolie en/of vitamine B12. Deze hebben een bewezen barrièreherstellende werking. Hierdoor kunnen dehydratatie, schilferigheid en infecties worden vermeden. Indien u baadt: neem niet te hete baden met een gezonde natuurlijke olie. Deze olie blijft op het wateroppervlak drijven en verdeelt zich gelijkmatig over het ganse lichaam bij het opstaan.

3. De huid hydrateren.

Een gewone dagcrème zal de huidvochtigheid met maximaal 15% doen toenemen. Dat is niet voldoende voor een optimale hydratatie van de huid. Gebruik daarom cosmetica met een hoog gehalte aan liposomen in gelvorm. Meervoudige liposomen kunnen de huidvochtigheid bij dagelijks gebruik tot bijna 100% verhogen.

4. Jeuk vermijden.

Door het krabben kan de huid zich niet blijvend herstellen. Gebruik daarom producten met een hoog gehalte vitamine E. Natuurlijke vitamine E (INCI = d-alpha-tocopherol acetate) vermindert jeuk, is niet allergeen, huideigen, en heeft de sterkste werking van alle vitamine E vormen. Het heeft bovendien een zeer brede beschermende en herstellende werking.

5. Bestrijdt infecties.

Bij een verstoorde huidbarrière krijgen bacteriën en schimmels een kans. Dit kan ook leiden tot infecties. De dermatoloog zal hiertegen antibiotica voorschrijven. Ook uw huidverzorging kan behulpzaam zijn. Gebruik zolang de infectie duurt een product met een antibacteriële werking, zoals tea tree.

6. Huidverzorging en de dermatoloog.

De kans bestaat dat een dermatoloog bij eczeem nog een vette zalf op basis van minerale olie (petroleum) zal voorschrijven. De reden hiervoor is dat zij als de dood zijn voor natuurlijke producten op plantaardige basis. Deze hebben vaak een allergiserende en irritatieve werking op de huid. Minerale olie heeft dat niet. Zalven op basis van minerale olie hebben echter – naast het vreemde feit dat ze bijna altijd conserveringsmiddelen bevatten - andere nadelige effecten die zeker bij eczeem moeten vermeden worden. Meer hierover in andere artikels op deze blog. Ook hier zijn 100% huididentieke producten het beste alternatief voor de huid. Indien de zalf van de dermatoloog een geneesmiddel bevat, moet u uiteraard wel het geneesmiddel eerst zijn werk laten doen.

Copyright

DR. BAUMANN COSMETIC

Achtergrondinformatie:

CONTACT DERMATITIS, Allergy Clinic, Cape Town,South Africa.
http://www.dr-baumann-international.co.uk/science/Abc%20of%20Allergology.pdf

CONTACT DERMATITIS, British Association of Dermatologists, 2008.
http://www.dr-baumann-international.co.uk/science/Contact%20Dermatitis.pdf

ECZEEM, Wikipedia.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Eczeem

Constitutioneel Eczeem, Wikipedia.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Constitutioneel_eczeem

Constitutioneel Eczeem, Huidinfo.nl.
http://www.huidinfo.nl/constitutioneel%20eczeem.htm

Constitutioneel Eczeem, Gezondheid.be.
http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=1355

*INCI = Internationale Naamgeving van Cosmetische Ingrediënten. De manier waarop cosmetica- ingrediënten sinds 1998 verplicht op de verpakking moeten worden vermeld. Het geeft de consument de mogelijkheid het product op zijn waarde (inhoud) te beoordelen.

Wat zijn "huidvitamines"?

2010-10-26T16:36:00.028+02:00

In teksten over cosmetica en cosmetische ingrediënten kom je steeds vaker de term ‘huidvitamines’ tegen. Ze worden omschreven als “onontbeerlijk”, “cruciaal”, van “primordiaal belang” en “essentieel”. En worden ook vaak aan cosmetische producten toegevoegd. Nu, welke zijn nu precies die ‘huidvitamines’ en hebben ze werkelijk die fantastische eigenschappen die hun vaak worden toegeschreven?

Zijn vitamines onontbeerlijk voor een goede werking van de huid? Absoluut!
Het is bovendien zinvol om ze aan cosmetische producten toe te voegen aangezien de huid in staat is ze op te nemen en we zo de tekorten kunnen aanvullen. En die tekorten zijn er. Zeker gezien ons huidig voedselpatroon en onze huidige manier van leven.

De cosmetica industrie heeft echter nogal de neiging om bepaalde vitamines te pas en te onpas aan te halen als wonderingrediënt en deinst er ook niet voor terug om bij gebrek aan beter zelf maar een paar “essentiële” vitamines te bedenken.

Hieronder dus een opsomming van de werkelijke huidvitamines, hun werking en waar u op moet letten:

Vitamine E (tocopherol, tocopherol acetate) : De beschermende huidvitamine bij uitstek. Vitamine E speelt een belangrijke rol bij de strijd tegen huidverouderende vrije radicalen. Het beschermt de huid tegen de schadelijke invloed van de zon. Verder werkt vitamine E wondhelend en ontstekingsremmend. Let wel op als je een product met vitamine E aanschaft. Er is namelijk een verschil in werking tussen de natuurlijke en de synthetische variant. Qua chemische structuur is de synthetische variant van vit. E het spiegelbeeld van de natuurlijke variant. Dit maakt dat het veel minder werkzaam is. Bovendien kan de synthetische variant, in tegenstelling tot de natuurlijke, allergieën veroorzaken. Fabrikanten van cosmetica zijn enkel verplicht om de algemene verzamelnaam voor Vit. E (Tocopherol, Tocopherol Acetaat) in de INCI-lijst te zetten. En dan weet je uiteraard niet of je te maken hebt met natuurlijke of synthetische vitamine E. De meeste fabrikanten die de natuurlijke variant gebruiken pakken hier echter ook graag mee uit. Zij zullen dan ook de naam “D-alpha-Tocopheryl Acetate” gebruiken en dan weet je zeker dat je goed zit want dat is de officiële benaming voor natuurlijke vitamine E.

Vitamine A (retinol, retinyl palmitate): De opbouwende huidvitamine. Vitamine A speelt een cruciale rol bij de aanmaak van collageen en elastine en stimuleert de celvernieuwing. Deze functie maakt van Vitamine A de anti-aging vitamine bij uitstek. Ook hier een randopmerking: Vaak wordt gewerfd met hoge dosissen vit. A in crèmes. Onderzoek toont echter aan dat de huid maar een zéér beperkte hoeveelheid Vit. A nuttig kan opnemen. Kijk dus uit met dure crèmes die als verantwoording voor de prijs de "extra hoge concentratie Vitamine A" aanhalen of in hun reclame uitpakken met hoge dosissen vitamine A. De maximale nuttige werkzaamheid van Vit. A ligt volgens wetenschappelijk onderzoek bij een concentratie van 0,5%. Méér heeft geen zin.

Vitamine C (ascorbinezuur): Speelt als krachtig antioxidant een belangrijke rol bij de bescherming van de huid en is tegelijkertijd de assistent van Vit. E en Vit. A. Vitamine C zorgt onder andere voor de afvoer van vrije radicalen die door Vit. E geneutraliseerd werden. Daarnaast speelt het ook een rol bij de aanmaak van collageen. Let wel op: als wateroplosbaar ingrediënt kan Vit. C zonder hulp van liposomen niet goed door de huid worden opgenomen.

Vitamine F: Is beter bekend onder de benaming ‘essentiële vetzuren’. Onontbeerlijk voor de goede samenstelling en productie van de huideigen talg. Het heeft een talgregulerende werking die een onzuivere en schilferige huid voorkomt en verbetert (acne, eczeem, dermatitis, ...).

D-Panthenol (provitamine B5): Beschermende en opbouwende vitamine. D-Panthenol houdt het vocht vast en voorkomt zo uitdroging van de huid, de vingernagels en het haar. In de huid wordt het omgezet in vitamine B5 en deze vitamine speelt dan weer een rol bij de energietoevoer naar de cellen en de vorming van nieuwe huidcellen.

Vitamine B12 (cobalamine): Het aantal studies dat het belang van vitamine B12 voor de huid aantoont neemt snel toe. Volgens deze onderzoeken is Vit B12 een nuttige extra werkstof voor de behandeling van psoriasis en eczeem. De kleur ervan is donkerrood. Gemengd in een crème geeft dit het eindproduct een roze kleur, die echter verdwijnt na opbrengen op de huid.

Hoe weet je nu of een bepaalde vitamine in je potje zit? Wel, als het er in zit vindt je het terug in de ingrediëntenlijst (INCI) die op de verpakking staat. En hoe kun je nu min of meer zien hoeveel vitamines erin zitten? Door de plaats van het ingrediënt in de lijst. Het ingrediënt met de hoogste concentratie staat namelijk altijd eerst in de INCI lijst. Het ingrediënt met de laagste concentratie staat helemaal achteraan.

In de meeste cosmetische producten komen vitamines overigens in hun stabiele vorm voor. Dit wil zeggen dat ze niet reageren en, dat is belangrijk, in contact met zuurstof niet gaan oxideren. Want dan verliezen ze immers zeer snel hun werking. Het gaat hier dan meestal over de "acetaat" of "palmitaat" vorm. Eens in de huid wordt deze stabiele vorm, onder invloed van huidenzymen, omgezet in de werkzame vitamine.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Achtergrondliteratuur:

Over de rol en de werking van Vit. A, Vit. E en D-panthenol:
Panthenol, Vitamin E und A in der Kosmetik

Over de rol van Vit. C bij de collageenaanmaak:
Topically Applied Vitamin C Enhances the mRNA Level of Collagens I and III
Effect of vitamin C on collagen biosynthesis

Over de rol van essentiële vetzuren (Vit. F) bij acne:
Lipid Mediators in Acne

Over de rol van Vit. B12 bij de behandeling van eczeem:
Vitamin B12: A new treatment for eczema

Peptiden, meer dan de zoveelste hype?

2010-08-30T08:48:00.038+02:00

De laatste tijd wordt er in de cosmeticawereld heel erg gepusht met een nieuw wonderingrediënt: "peptiden". De naam doet in elk geval dromen. Het wekt immers de illusie dat het de huid helemaal zal oppeppen. Weer de zoveelste hype die mensen veel geld doet betalen voor een mager resultaat? Of krijgen ze waar voor hun geld?

Een gezond wantrouwen is niet verkeerd. De reclamejongens en meisjes van de grote cosmeticamerken beschikken immers over een miljardenbudget om u van één zaak te overtuigen: het nieuwe product met het nieuwe ingrediënt zal u echte schoonheid verzekeren.

Wie op de verpakkingen de ingrediënten vergelijkt merkt vaak al snel dat het gaat om "oude wijn in nieuwe zakken". Een nieuwe verpakking moet de indruk wekken dat het nieuwe product ook écht helemaal nieuw is. Vaak wordt echter enkel het oude door het nieuwe wonderingrediënt vervangen.

De nieuwe producten met peptiden zijn in hetzelfde bedje ziek: producten vol minerale olie, conserveringsmiddelen en andere voor de huid ongunstige stoffen worden gewoon aangevuld met een minimale hoeveelheid zgn. "peptiden". Het basisproduct blijft echter hetzelfde.

Maar wat zijn nu eigenlijk peptiden?

Peptiden zijn helemaal niet nieuw: het zijn simpelweg de bouwstenen van alle aminozuren, die dan weer de bouwstenen zijn van alle eiwitten (proteïnen). Soms worden ze dan ook aangeduid als "miniproteïnen". Er zijn er heel erg veel van en er worden er nog steeds nieuwe ontdekt. Het is dan ook een veel te algemene term om er iets zinnigs over te kunnen zeggen.

Belangrijke vragen zijn dan ook: om welke peptiden gaat het, wat wordt er juist over beweerd en worden deze beweringen voldoende gestaafd door sluitend wetenschappelijk onderzoek?

Dermatoloog Dr. Benabio geeft een goed overzicht:

Palmitoyl pentapeptides (Matrixyl) zouden de huid meer collageen doen aanmaken. Koperpeptides binden koper en zouden een anti-oxidatieve werking hebben. Ze zouden door de ontstekingsremmende werking van koper ook acné-littekens verbeteren. Neuropeptides zouden dan weer werken als botox: ze verlammen en verstrakken de gelaatsspieren.

De conclusie van Dr. Benabio is echter dezelfde als van de meeste onafhankelijke waarnemers: peptides doen waarschijnlijk helemaal niets. Er is in elk geval niet voldoende bewijs voor. Bovendien moeten ze in de huid kunnen doordringen, wat nooit lukt met een crème die in een laagje op de huidoppervlakte blijft liggen. Mochten ze toch in de huid kunnen binnendringen, worden ze meteen afgebroken door enzymen, waardoor ze óók hun werking verliezen.

De conclusie van de meeste onafhankelijke rapporten is dan ook: At present, most studies of the efficacy of peptides are done by the product manufactures themselves. More studies are needed to quantify the effectiveness of peptides. (onder meer geciteerd in de American Chronicle).

Ofwel: op dit ogenblik zijn de meeste studies over peptides slechts gebeurd door de producenten zelf. Er is nog geen onafhankelijk onderzoek en er is dus ook geen bewijs voor alle beweringen. Niets sluit echter uit, dat er in de toekomst voldoende nieuw en sluitend onafhankelijk onderzoek zal worden gepubliceerd dat tot een ander besluit zal leiden. Wij houden u op de hoogte.

Moet de consument nu wachten om een goede huidverzorging te kiezen? Helemaal niet. De voor de peptides beloofde resultaten (minder rimpels, collageenaanmaak en ontstekingsremmend) worden immers perfect bereikt met ingrediënten die al lang hun degelijkheid en werking hebben bewezen: Vitamine A bevordert sterk de collageenaanmaak, Vitamine E is een sterk anti-oxidant en liposomen gaan rimpels tegen door maximale hydratatie en zijn een transportstof om de vitamines écht in de huid te brengen. Crèmes met zink worden, net als koper, al jarenlang ingezet tegen ontstekingen van de huid.

De op dit moment gecommercialiseerde peptides zijn daarom niet erg relevant. Tenzij misschien voor de reclamemakers die steeds weer met een nieuw wonderingrediënt moeten komen.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Achtergrondliteratuur:

Over peptiden als bouwsteen van proteïnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Prote%C3%AFne

Het artikel van Dr. Benabio:
http://thedermblog.com/2008/06/23/do-peptides-in-skin-care-products-work/

Over het ontbreken van onafhankelijk onderzoek:
http://www.americanchronicle.com/articles/view/17989)

Ook Paula Begoun geeft een goed overzicht van de stand van het onderzoek en komt tot dezelfde conclusies:
http://www.cosmeticscop.com/dictionary_term.aspx?tid=1731&lid=526&term=peptide

Zonneproducten en Vitamine A, reden tot bezorgdheid?

2010-06-29T13:50:00.020+02:00

Gisteren bereikte een discussie die al een tijdje in de Amerikaanse media aan de gang was ook onze landelijke pers. In bijna alle media werd het bericht overgenomen dat een Amerikaanse milieugroepering op haar website aangeeft dat zonneproducten met sommige stoffen, waaronder Vitamine A, beter worden gemeden.

Sommige stoffen kunnen inderdaad beter vermeden worden. Vitamine A echter staat al decennialang bekend als één van de beste en levensnoodzakelijke stoffen voor het lichaam en de huid. Het is van nature overvloedig aanwezig in voeding en wordt toegevoegd aan de betere cosmeticaprodcuten. Wat is hier aan de hand? Wij zochten het voor u uit.

Eerst - als voorbeeld - het bericht zoals het verscheen in De Telegraaf:

http://www.telegraaf.nl/vrouw/gezond_leven/7063171/__Zonnebrandcrmes_vaak_schadelijk__.html

In meer dan de helft van de crèmes, zou de chemische stof oxybenzone zitten, die invloed heeft op de hormoonhuishouding. Bovendien zit in 41 procent van de producten retinyl palmitate (Vitamine A, nvdr), een stof die bij proefdieren de groei van huidkanker versnelt. Dit concludeert de Amerikaanse milieugroep Environmental Research Group in Washington naar aanleiding van het onderzoek.

Jetske Ultee, arts onderzoeker cosmetische dermatologie bij de Velthuiskliniek, zegt in Sp!ts dat de Amerikaanse milieuorganisatie normaal gesproken met redelijk betrouwbare rapporten komt. Ultee raadt consumenten aan altijd goed te kijken naar de ingrediënten van een zonnebrandcrème. Volgens de arts weten veel mensen niet wat er in de crèmes zitten en hoeveel en hoe vaak ze moeten smeren. Handvatten van Ultee bij het kopen van een goede zonnebrandcrème: géén SD alcohol, parfum, oxybenzone, wél uva en uvb-filter, zonnefilters als zinkoxide, titaniumdioxide en tinosorb, en anti-oxidanten.

Voor kinderen raadt Ultee aan geen spray te gebruiken, maar een ouderwetse crème die een witte gloed achterlaat. Met een spray zou het moeilijk zijn een dikke laag aan te brengen. Bovendien kan een kind door de verneveling van de spray, de stoffen binnen krijgen. De Consumentenbond gaat het Amerikaanse onderzoek nader onder de loep nemen en zo nodig de Nederlandse zonnecrèmes opnieuw onderzoeken.

Uit onze poll van afgelopen weekend onder meer dan 2600 VROUW-bezoekers, blijkt dat 59 procent zich altijd in smeert voor ze gaat zonnen. Bij de overige 41 procent schiet het er nog wel eens bij in. Smeer jij je altijd in? Met welke zonnebrandcrème? Kijk je bij aankoop naar de ingrediënten die erin zitten?

Tot zover het artikel in De Telegraaf van 28 juni 2010.

Als we het originele artikel lezen dat op de website van de Amerikaanse milieugroep Environmental Research Group (verder ERG) werd gepubliceerd, wordt één en ander al wat duidelijker:

http://www.ewg.org/2010sunscreen/full-report/new-fda-study-sunscreen-additive-may-speed-cancer-growth/

Tijdens een studie van de overheidsinstelling FDA (Food and Drug Administration) in de VS werd een honderdtal muizen een jaar lang intensief aan hoge UV-straling blootgesteld. Zoals te verwachten was, kregen ze bijna allemaal ernstige huidkanker. Zowel diegene die wél, als diegene die géén beschermingsproduct met UV-filter en Vitamine A opgesmeerd kregen. Er werden concentraties van 0,1 tot 0,5% gebruikt, wat de normale gebruikte concentraties voor Vitamine A zijn. Hogere concentraties geven geen beter resultaat.

Voor alle duidelijkheid: nergens wordt dus beweerd dat Vitamine A huidkanker veroorzaakt. De enige oorzaak van de huidkankers was de hoge en langdurige blootstelling aan de UV-straling. Dat was ook de conclusie van het FDA zelf, die terecht geen reden zag om te waarschuwen voor het gebruik van Vitamine A in zonneproducten.

De studie stelt wél vast dat de groei van de door UV-straling veroorzaakte kankergezwellen door Vitamine A met 11 tot 21% versnelde. Dit was eigenlijk ook wel te verwachten omdat Vitamine A (in voeding of cosmetica) de groei van cellen en collageen bevordert, en zo ondermeer de verouderende huid gezond houdt en verstevigt. Dit wordt ook door de ERG nog eens benadrukt:

As is well known, vitamin A (retinol or its modified form, retinyl palmitate) is an essential nutrient required for good health. Vitamin A and its derivatives have also become very popular cosmetics ingredients that are promoted as providing a variety of benefits, from slowing skin aging and preventing oxidative stress from free radicals to renewing skin cells and filtering UV rays (Sorg 2006).

Vitamine A maakt overduidelijk levende cellen gezonder en actiever - en indien deze studie later door extra onderzoek bevestigd wordt - blijkbaar dus ook huidkankercellen.

Is dat nu een reden voor bezorgdheid? Naar de mening van de milieuorganisatie ERG wél, naar de mening van de Amerikaanse overheid (FDA) niet. En daarover gaat de discussie in de Amerikaanse pers.

Wie heeft er nu gelijk? Voor zover wij het kunnen inschatten, is het toch wel de ERG die hier de verkeerde conclusies trekt. Uit het onderzoek blijkt immers enkel dat, indien er een huidkanker werd vastgesteld, Vitamine A daarvan de groei versnelt. Net als alle andere lichaamscellen voelen kankercellen zich blijkbaar prettig met Vitamine A en leven ze er extra van op.

Moet Vitamine A daarom vermeden worden? Zeker niet! Indien Vitamine A consequent zou vermeden worden, zou dat een zeer negatieve uitwerking op het lichaam en de huid hebben. Want ook aan alle gezonde cellen zou daardoor een essentiële voedingsstof worden ontzegd. Een tekort aan Vitamine A leidt tot allerlei ziektes waaronder blindheid, en indien niet verholpen, uiteindelijk tot de dood: http://en.wikipedia.org/wiki/Vitamin_A_deficiency

De enige conclusies van dit onderzoek - waarvoor een hoop dieren werden doodgefolterd en dat ons niets nieuws leert - lijken ons dan ook eenvoudigweg:

1. zonneproducten met of zonder hoge filter, en met of zonder Vitamine A, beschermen niet tegen huidkanker bij hoge en langdurige UV-straling. Zo goed als alle muizen kregen kanker en stierven.

2. Vitamine A helpt echt tegen huidveroudering omdat het de groei van cellen bevordert. Alle cellen. Daardoor kunnen ook huidkankercellen iets sneller groeien dan anders. De geteste muizen stierven na 28 weken in plaats van na 35 weken. Maar eigenlijk is dat niet zo relevant in de praktijk. Bij mensen wordt er niet gewacht op de dood. Elke dermatoloog zal de groei van een tumor onmogelijk maken door die meteen weg te snijden.

Wie de zon vermijdt, of toch zeker een goed beschermingsproduct gebruikt en niet te lang in de felle zon blijft, hoeft zich overigens over huidkanker geen zorgen te maken.

Voor wat betreft een goed zonnebeschermingsproduct sluiten we ons tot slot volmondig aan bij de conclusie van de dermatoloog die in De Telegraaf wordt geciteerd. Een goed zonneproduct bevat best:

Géén SD alcohol, parfum, oxybenzone, wél uva en uvb-filter, zonnefilters als zinkoxide, titaniumdioxide en tinosorb, en anti-oxidanten.

En om het lijstje met te vermijden stoffen compleet te maken: de consument vermijdt beter meteen ook chemische UV-filters en conserveringsmiddelen. Die leiden wel niet tot huidkanker, maar verhogen wel de kans op (photo)-allergische reacties en daardoor acute huidveroudering.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Bent u wel beschermd tegen UVA-straling?

2010-06-09T09:04:00.012+02:00

Zonlicht bevat zowel UVB als UVA-straling. UVB-straling is verantwoordelijk voor onder meer zonnebrand. UVA-straling wordt door meer en meer onderzoekers verantwoordelijk gehouden voor het toegenomen aantal kwaadaardige huidkankers. De op uw producten vermelde beschermingsfactor geeft enkel de bescherming tegen UVB-straling aan. Een hoge beschermingsfactor tegen UVB-straling betekent daarom geenszins dat u ook beschermd bent tegen UVA-straling.

De Wereld Gezondheids Organisatie stelt terecht op haar website: "Er is op dit moment geen enkele internationaal aanvaarde standaard voor de mate van bescherming tegen UVA-straling". Hoe kunt u dan zeker zijn dat u wel beschermd bent tegen UVA-straling?

Omdat u niet kunt afgaan op één of ander label, bent u eigenlijk verplicht om zelf verder te kijken.

Waar moet u op letten? Het beste aanknopingspunt op dit moment is de overheidswetgeving die de ingrediënten in cosmetica controleert. Er zijn op dit moment slechts vier ingrediënten die in de Verenigde Staten door de FDA zijn goedgekeurd omdat ze beschermen tegen het volledige UVA-spectrum: titanium dioxide, zinc oxide, avobenzone en Mexoryl SX. In Europa komt daar nog Tinosorb bij. Kijk dus zeker op de verpakking na of uw zonnebeschermingsproduct één of meerdere van deze stoffen bevat.

En u kunt nog meer doen. Er is ondertussen ook voldoende wetenschappelijk bewijs dat anti-oxidanten een brede bescherming bieden tegen zowel UVB als UVA-straling. Het gaat daarbij vooral om vitamine E, maar ook vitamine C en A. Hoe u deze ingrediënten op de verpakking herkent vindt u op de website van DR. BAUMANN COSMETIC.

Literatuur:

De Wereld Gezondheids Organisatie:
http://www.who.int/uv/faq/protect/en/index4.html

"Physical barriers reflect or scatter the UV rays, chemical barriers act by absorbing the UV radiation before it hits the skin. The common SPF label on the tube stands for sun protection factor, a measure of how much UVB the sunscreen can block. To date there is no international standard to label the degree of protection from UVA."

http://www.bupa.co.uk/health_information/html/health_news/061003lotion.html

Part of the Government's safe sun message advises people to use protective sunscreen but, according to new research, while useful for protecting against UVB rays, lotions are less protective against harmful UVA. What's more, it's possible that people might be staying out in the sun longer because they think their skin is being protected, actually increasing their exposure to UVA. The danger from UVA rays has been given further backing by Australian research that was published in March 2004. In this study, Australian researchers found that UVA rays caused DNA damage to the cells deep within the skin. It is this layer of cells that regenerates our skin and it is feared that damage to the DNA of these cells may increase a person's risk of developing skin cancer.

http://www.paulaschoice-eu.com/learn/en/sun-essentials/uvauvb-sun-protection-antioxidants

"The bottom line is that shopping for sunscreens should no longer be just about making sure the active ingredients provide adequate broad-spectrum (meaning UVA and UVB) protection. Rather, you should also shop for sunscreens that contain sufficient amounts of antioxidants (if they’re listed after the fragrance or preservatives, don’t bother, that means there isn’t enough in the product to benefit skin). (...) There is also growing research showing that topically applied antioxidants can help protect from sun damage. Although antioxidants don't replace the need to use sunscreens, when used in combination with them, they are highly effective and a wonderful addition to the protective value of a well-formulated sunscreen. (...) It appears that both vitamins C and E have unique abilities to boost the effectiveness of active sunscreen ingredients, with vitamin E proving to be better at boosting UVB protection while vitamin C demonstrated stronger protective effects against UVA radiation. (...) Vitamin A (in the form of retinyl palmitate) has also shown photoprotective effects when used topically. A study on human skin showed that topical application of retinyl palmitate (the amount used was not revealed) was as effective at preventing sun-induced redness as a sunscreen rated at SPF 20."

http://www.paulaschoice-eu.com/learn/nl/component/content/article/ingredient-dictionary/ingredientsu-uva?directory=103

"To be truly effective and beneficial for skin, sunscreens must protect skin from both the sun’s UVA and UVB radiation. There are four ingredients approved by the FDA that protect across the full UVA range: titanium dioxide, zinc oxide, avobenzone (also called Parsol 1789 and butyl methoxydibenzoylmethane), and Mexoryl SX (ecamsule) (...). Tinosorb is another."

http://natuurlijke-huidverzorging.blogspot.com/2010/04/belangrijke-feiten-over-zonneproducten.html

DR. BAUMANN COSMETIC vervaardigt producten die zowel beschermen tegen UVB als UVA-straling. Er wordt daarbij gebruik gemaakt van onder meer titaniumdioxide, zinkoxide, Tinosorb, vitamine E, vitamine A en vitamine C.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Wat is siliconenolie?

2010-05-21T12:22:00.017+02:00

De basiscomponenten van elk cosmetisch product zijn water en olie. Daaraan worden dan nog allerlei hulp- en werkstoffen toegevoegd. Water blijft altijd water, maar in de gebruikte basisoliën is er heel wat kwaliteitsverschil. De consument heeft doorgaans de keuze tussen producten op basis van

1. minerale olie,
2. siliconenolie,
3. gewone plantaardige basisolie,
4. plantaardige olie met een hoge concentratie onverzadigde en essentiële vetzuren (vitamine F).

Minerale olie (petroleumolie) wordt omwille van de zeer lage kostprijs zeer vaak gebruikt. Het heeft occlusieve (afsluitende) eigenschappen: vocht wordt in de huid tijdelijk vastgehouden door een ondoordringbare paraffinefilm. Onderzoek toont echter steeds vaker de nadelen van deze werkwijze aan. De vochtverhogende eigenschappen van de huid zelf worden immers niet versterkt, waardoor na verwijdering van de film het vocht de huid meteen ook weer verlaat. Op langere termijn wordt vaak ook een verschraling van de huid vastgesteld: de aanmaak van nieuwe bouwstenen van de huid (voornamelijk ceramides en fosfolipiden) door de levende huidcellen door de paraffinefilm worden verstoord.

Plantaardige oliën, vooral deze met een hoge concentratie onverzadigde en essentiële vetzuren (vitamine F) hebben niet de nadelen van minerale olie. De beste plantaardige oliën bestaan uit dezelfde bouwstenen als de menselijke huid en zijn daardoor heel gunstig voor de huid. Ze zijn bioactief, binden zich goed met de huid, sluiten de huid niet af, en zijn zeer voedend en verzorgend. Waar minerale olie op de huid blijft liggen, worden deze plantaardige oliën goed door de huid opgenomen. Daardoor ontstaat een zacht huidgevoel en een gezond huidbeeld. Door de hogere kostprijs van deze natuurlijke oliën, zijn ze slechts te vinden in de allerbeste producten.

Net als minerale olie is siliconenolie een goedkope olie die omwille van de kostprijs vaak wordt gebruikt als basis voor huidverzorgingsproducten. Het heeft echter niet dezelfde nadelen. Het sluit de huid niet af waardoor de natuurlijke huidfuncties niet worden verstoord.

Uit de grafiek hierboven blijkt overduidelijk dat petrolatum (= gerafinneerde petroleum voor cosmetisch gebruik) de huid zo goed als volledig afsluit. Dit wordt bewust zo gedaan want stookolie in zijn natuurlijke vorm (heavy mineral oil en light mineral oil) is niet huidaflsuitend. Een natuurlijke plantaardige olie (in het voorbeeld hier amandelolie) en siliconenolie laten nog voldoende vocht en zuurstof door zodat de huidfuncties normaal blijven functioneren.

Siliconenolie mag dan wel de huid niet afsluiten, het biedt verder ook geen voordelen voor de huid. Het is niet bioactief is en heeft daardoor geen voedende waarde voor de huid. Siliconenolie bevat – in tegenstelling tot plantaardige oliën – geen natuurlijke bouwstenen zoals vitamines, cholesterol, glycerine, onverzadigde vetzuren. Het is met andere woorden volledig neutraal voor de huid. Er zijn geen nadelen aan, maar ook geen voordelen.

De enige zinvolle reden om siliconenolie te gebruiken is om de werking van een hoogwaardig product met plantaardige oliën wat af te zwakken. Hoewel de overgrote meerderheid van de mensen baat heeft bij een normale hoeveelheid van deze natuurlijke voedingstoffen, kunnen er toch redenen zijn om soms wat te minderen. Enkel bij een klein aantal mensen met een overgevoelige huid kunnen deze werkzame bestanddelen tijdelijk (of permanent) wat te veel van het goede zijn. Door zulke producten dan met wat siliconenolie te verdunnen krijgt de huid minder voeding en kan ze op een rustiger tempo herstellen. Net zoals mensen met een zwakke maag. Voor hen kan het voordelig zijn om een tijdje minder vet te eten of op dieet te gaan om een gevoelige maag te ontzien.

Wat is siliconenolie? Siliconenolie is de olie die onttrokken wordt aan silicium. Silicium is het meest voorkomende halfmetaal, en na zuurstof het meest voorkomende chemische element op aarde. 25,7% van de aardkost bestaat er uit. Het is voor dieren en de mens een niet essentieel element, maar voor planten is het een belangrijke stof voor de stofwisseling. Voor de mens is het dus niet bioactief. Siliconenolie wordt ook aan bakolie toegevoegd omdat er geen gezondheidsproblemen mee bekend zijn. Ook voor gebruik in cosmetica zijn er geen nadelen bekend. Zoals de anders zeer strenge website www.cosmeticsdatabase.com vermeldt: het is niet schadelijk voor mens en dier, en ook niet voor het milieu.

Meer weten?

Over siliconenolie:

Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/Silicon

“Silicon (Latin: silicium) is the most common metalloid. It is a chemical element, which has the symbol Si. (…) Silicon is less reactive than its chemical analog. (…) In Earth's crust, silicon is the second most abundant element after oxygen, making up 25.7% of the crust by mass. (…) Silicon is an essential element in biology, although only tiny traces of it appear to be required by animals. It is much more important to the metabolism of plants.”

http://en.wikipedia.org/wiki/Silicone_oil

"Silicone oils (polymerized siloxanes) are silicon analogues of carbon based organic compounds, and can form (relatively) long and complex molecules based on silicon rather than carbon. Chains are formed of alternating silicon-oxygen atoms (...Si-O-Si-O-Si...) or siloxane, rather than carbon atoms (...C-C-C-C...). (…)Silicone oils could be a basis for silicon-based organic life, but their more prosaic, primary uses are as lubricants or hydraulic fluids. They are excellent electrical insulators and, unlike their carbon analogues, are non flammable. They are sometimes added to cooking oils to prevent excessive frothing during deep frying.”

http://www.cosmeticsdatabase.com/ingredient.php?ingred06=705931

“SILICONE OIL: Any chemical that has silicon in its chemical formula. Ecotoxicology: Not suspected to be an environmental toxin. Organ system toxicity: Classified as not expected to be potentially toxic or harmful. Persistence and bioaccumulation: Not suspected to be persistent.”

Over minerale olie:

http://natuurlijke-huidverzorging.blogspot.com/search/label/Minerale%20olie
http://www.natuurlijke-huidverzorging.com/anti-aging-maatregel-1.html
http://www.natuurlijke-huidverzorging.com/minerale-olie.html
http://www.natuurlijke-huidverzorging.com/anti-aging-maatregel-4.html

Over natuurlijke plantaardige olie:

http://natuurlijke-huidverzorging.blogspot.com/search/label/Vitamine%20F
http://www.natuurlijke-huidverzorging.com/natuurlijke-olie.html

DR. BAUMANN COSMETIC vervaardigd alle producten met hoogwaardige natuurlijke oliën. Speciaal voor de klanten met een overgevoelige huid werden er enkele producten ontwikkeld waaraan siliconenolie werd toegevoegd, zoals de SUPER SENSITIVE crèmes uit het BEAUCAIRE gamma: http://www.natuurlijke-huidverzorging.com/beaucaire.html

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Belangrijke feiten over zonneproducten.

2010-04-07T10:15:00.027+02:00

Feit 1: Factoren boven 20 bieden nauwelijks extra bescherming.

Hoe hoger de beschermende factor van een zonneproduct, hoe kleiner de extra bescherming. De grafiek hiernaast geeft het duidelijk weer: een zonneproduct met slechts een factor 2 vermindert de zonnestraling al met 50%. Factor 4 met 75% en Factor 10 met 90%. Een verdubbeling tot Factor 20 leidt tot een reductie van 95%. Slechts 5% meer dan Factor 10. Een Factor 50 geeft 98% UV-vermindering, slechts 3% beter dan Factor 20. Conclusie: met beschermingsfactoren tussen Factor 10 en 20 is de huid reeds zeer goed beschermd. Hogere factoren geven zo goed als geen extra bescherming meer, maar kosten wel duurder en bevatten hogere concentraties allergiserende chemische UV-filters of witmakende minerale filters (zinkoxide en titaniumdioxide, zie verder).

Zo berekent u zelf het % vermindering van de UV-straling: (100 - (100/Factor))

Voorbeeld Factor 02 = (100 - (100/02))= 50% vermindering UV-straling
Voorbeeld Factor 04 = (100 - (100/04))= 75% vermindering UV-straling
Voorbeeld Factor 08 = (100 - (100/08))= 88% vermindering UV-straling
Voorbeeld Factor 10 = (100 - (100/10))= 90% vermindering UV-straling
Voorbeeld Factor 12 = (100 - (100/12))= 92% vermindering UV-straling
Voorbeeld Factor 20 = (100 - (100/20))= 95% vermindering UV-straling
Voorbeeld Factor 30 = (100 - (100/30))= 97% vermindering UV-straling
Voorbeeld Factor 50 = (100 - (100/50))= 98% vermindering UV-straling

Feit 2. Regelmatig insmeren met een lage factor is veel beter dat éénmalig insmeren met een hoge factor.

De factor bepaalt het aantal keren dat u langer in de zon kunt blijven zonder te verbranden. Begint uw huid bij een bepaalde zonneintensiteit zonder bescherming te verbranden na 30 minuten, dan duurt het met een Factor 20 twintig keer langer. U begint in ons voorbeeld dan pas na 10 uur te verbranden. Met een Factor 30 pas na 15 uur. In theorie. Want het advies is altijd: regelmatig (bijvoorbeeld om de één tot twee uur) opnieuw insmeren. Zelfs indien het product waterbestendig is. De werking van het product vermindert immers zeer snel omdat het weggewreven wordt door afdrogen of liggen op een handdoek of strandstoel, of gewoon omdat u even over het gelaat of het lichaam wrijft. En om twee uur lang voldoende beschermd te worden is een lagere factor eigenlijk al voldoende.

Feit 3. Vele chemische UV-filters leiden steeds vaker tot allergische reacties.

Wilt u het risico op een allergische reactie vermijden of verminderen, vermijdt dan met name deze chemische UV-filters: 4-Methylbenzylidencampher; 4 MBC; 3-Benzylidencampher; 3 BC; Octyl Methoxycinnamate; OMC; Benzophenone-3; Oxybenzon; Homosalate; Homomenthylsalicylat; HMS; Octyl-Dimethyl-Para-Amino-Benzoic-Acid; OD-PABA.

U kunt ook kiezen voor een zonneproduct zonder chemische UV-filter, maar met de lichtreflecterende natuurlijke minerale filters Zinkoxide en/of Titaniumdioxide. Het voordeel is dat allergische reacties erop niet voorkomen. Een (klein) nadeel van deze minerale filters is dat het ook witte kleurstoffen zijn. Producten met deze filters moeten dan ook iets langer worden ingesmeerd om een witte schijn op de huid te vermijden. Bij een aantal mensen lukt dit niet goed, of ze vinden het langer smeren niet fijn, waardoor zij toch de voorkeur geven aan een product met een niet-witte chemische UV-filter. De beste keuze is in dat geval een alternatief met Octocrylene, een chemische UV-filter die niet voorkomt in de lijstjes met vaak allergiserende UV-filters.

Feit 4. Een zonneproduct beschermt enkel tegen zonnebrand.

Jarenlang en uitgebreid wereldwijd onderzoek toonde aan dat het gebruiken van beschermingsproducten met zonnefilters de huid niet beschermd tegen andere schade zoals huidkankers of huidveroudering door vrije radicalen die vrijkomen door UV-straling. Indien u echt het risico op huidkanker door UV-straling wil vermijden mag u daarom in geen geval vertrouwen op een beschermingsproduct, ook niet met hoge factor. U vermijdt dan best gewoon zo veel mogelijk de zon op de momenten dat die erg intens is.

Feit 5. Producten met natuurlijke vitamine E bieden al een zeer goede bescherming.

Schade en huidveroudering door vrije radicalen kan deels voorkomen worden door het gebruiken van anti-oxidanten. Met name natuurlijke vitamine E biedt daartegen een efficiënte bescherming. Producten met deze vitamine (en zonder andere toegevoegde UV-filters) bieden al een beschermingsfactor 4 en dus 75% vermindering van de UV-straling. Toegevoegd aan de producten voor de dagelijkse verzorging zijn andere maatregelen tegen het dagelijkse zonlicht overbodig. Toegevoegd aan zonneproducten vermindert vitamine E de concentratie chemische UV-filters of minerale pigmenten. Zo herkent u natuurlijke vitamine E op de verpakking: "d-alfa-tocopherol-acetate".

Feit 6. Zonneproducten met conserveringsmiddelen leiden tot snellere huidveroudering.

Aan de Universiteit van Kyoto werd vastgesteld dat zonneproducten met het chemische conserveringsmiddel Methylparaben de huidcellen meer dan 3 maal sneller deden afsterven dan producten zonder conserveringsmiddelen. Dit is ook logisch: conserveringsmiddelen doden ééncelligen. En of dat nu een niet-gewenste bacterie is of een gezonde huidcel, dat maakt voor het conserveringsmiddel geen verschil. Aangezien conserveringsmiddelen ook vaak allergische reacties veroorzaken is het advies: gebruik geen (zonne)producten met deze stoffen indien u de kans op vroegtijdige huidveroudering door celdood of allergieën wil vermijden. Voor een lijst van conserveringsmiddelen kunt u de website van DR. BAUMANN COSMETIC raadplegen.

Feit 7. De huid moet in de zon extra goed verzorgd worden.

Omdat intense UV-straling een huidverouderend en huiduitdrogend effect heeft is het van belang ze extra goed te hydrateren met liposomen en extra goed te verzorgen met natuurlijke oliën en vitamines. Ook de zonnebeschermingsproducten zelf bevatten daarom best deze ingrediënten, en niet de gebruikelijke minerale olie (petroleumolie), conserveringsmiddelen en geurstoffen. Deze veelgebruikte ingrediënten hebben geen hydraterende en verzorgende werking en kunnen de huid net extra uitdrogen of tot een allergie leiden. Uitgebreide informatie over de samenstelling van een kwalitatief goed product als de basis voor een efficiënte anti-aging vindt u op de website van DR. BAUMANN COSMETIC.

Literatuur:

Gezondheidseffecten van zonnecrèmes.

UV generated free radicals.

Chemische UV-filters hebben een allergiserende werking.

Conserveringsmiddelen doden levende huidcellen.

Vitamine E.

Het versterken van de huidbarrière.

2010-03-15T11:32:00.003+01:00

De vorige keer wezen we al op het belang van een intacte huidbarrière en huidverzorgingsproducten zonder contactallergenen. Uw producten zouden ook kunnen bijdragen aan de versterking van uw huidbarrière, zodat u nog beter wordt beschermd. Maar daarvoor moeten ze wél zeer nauwkeurig zijn samengesteld. Waar moet u op letten?

Prof. Dr. Feingold van de Universiteit van California (in het Journal of Lipid Research): "Observations indicate that essential fatty acids are required for the normal structure and permeability barrier function of the stratum corneum". ("Uit waarnemingen blijkt dat essentiële vetzuren nodig zijn voor een normaal functionerende huidbarrière").

"Essentiële" vetzuren – soms ook vitamine F genoemd - worden niet door het lichaam zelf aangemaakt. Ze moeten dus uit externe bronnen komen. Voeding ligt voor de hand, maar is al te vaak arm aan essentiële vetzuren. Hetzelfde geldt voor de overgrote meerderheid van de cosmeticaproducten: die bevatten zelden essentiële vetzuren, waardoor de huid tekorten kan oplopen.

Ook andere huideigen lipiden kunnen de huidbarrière versterken. Dr. Feingold: "The stratum corneum (has) a unique composition (of) 50% ceramides, 25% cholesterol, and 15% free fatty acids". ("De hoornlaag bestaat voor 50% uit ceramides, voor 25% uit cholesterol en voor 15% uit vrije vetzuren"). En: "Topical application of physiologic lipids can improve permeability barrier homeostasis". ("Het op de huid aanbrengen van lichaamseigen lipiden kan de permanente vernieuwing van de huidbarrière verbeteren").

Vaak worden verzorgingsproducten echter gemaakt op basis van petroleumolie (minerale olie) of siliconenolie. Deze oliën bevatten nooit essentiële vetzuren, ceramides, cholesterol en vitamines. Ze zijn dus niet geschikt om de huidbarrière te versterken. Aan het gebruik van minerale olie zijn bovendien andere nadelen verbonden, waaronder het afremmen van de huidvernieuwing (zie elders in deze blog). En dat leidt net tot wat eigenlijk moest vermeden worden: een verzwakte huidbarrière.

Het juiste advies luidt dan ook: kies voor een voeding én een huidverzorging die rijk is aan essentiële vetzuren en lichaamseigen lipiden.

Wie meer wil weten over dit onderwerp kan terecht bij de vakliteratuur (waaronder het artikel van Dr. Feingold), elders in deze blog, of op de informatieve website van DR. BAUMANN COSMETIC. Daar kunt u ook terecht voor producten die de huidbarrière versterken met essentiële vetzuren en huideigen lipides.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Het belang van een intacte huidbarrière.

2010-02-10T13:47:00.055+01:00

Een gezonde huid is voor uw schoonheid van het grootste belang. De huidbarrière is uw eerste en voornaamste verdedigingslinie tegen mogelijk schadelijke indringers. Als ze niet intact is, dan kan ze deze beschermingsfunctie niet meer naar behoren vervullen, en is uw gezondheid in gevaar. Dit gevaar kan bovendien uit onverwachte hoek komen, namelijk uit uw huidverzorgingsproducten.

De Auckland Allergy Clinic is heel duidelijk: "The penetration of contact allergens is enhanced when the skin barrier function is disturbed". ("Contactallergenen dringen sneller door bij een verstoorde huidbarrièrefunctie").

Door een niet-intacte huidbarrière dringen contactallergenen sneller en overvloediger uw lichaam binnen en krijgt uw immuunsysteem het extra zwaar te verduren. Daardoor wordt de kans op een allergie meteen een heel stuk groter. Het intact houden van de huid en het gebruiken van cosmeticaproducten zonder deze allergenen verdient daarom altijd de voorkeur.

Om dezelfde reden moet er zeer voorzichtig worden omgegaan met sommige "huidvernieuwingsmethodes", zoals sterk verdunnende peelings, microdermabrasie of microneedling. Deze verzwakken – ook al is het maar tijdelijk - de huidbarrière. Wie er voor kiest dit soort behandelingen te laten uitvoeren doet er zéker goed aan na te gaan of er geen contactallergenen voorkomen in de producten die voor deze behandelingen worden gebruikt.

Deze voorzichtigheid geldt des te meer voor de dagelijkse verzorgingsproducten. Deze blijven immers de hele dag op de huid waardoor de erin aanwezige contactallergenen alle tijd krijgen om de verzwakte huidbarrière binnen te dringen en de huid gevoelig te maken. Indien uw verzorgingsproducten niet zorgvuldig genoeg werden samengesteld, kan dat bovendien leiden tot een droge huid met jeuk en irritaties, wat in een later stadium tot een ernstige allergische reactie kan leiden (zie bijdrage Auckland Allergy Clinic).

Besluit: contactallergenen in huidverzorgingsproducten kunnen leiden tot allergische reacties. Een verzwakte huidfunctie is daarbij een extra risicofactor. Wie echter producten gebruikt zonder contactallergenen, loopt dit risico niet, ook niet bij een (eventueel tijdelijk) verzwakte huidbarrière.

De contactallergenen die u zeker dient te vermijden zijn bekend. Ze worden vermeld in de vakliteratuur - bijvoorbeeld op de website http://www.huidarts.com - elders in deze blog, of op de informatieve website van DR. BAUMANN COSMETIC. Daar kunt u ook terecht voor producten die de huidbarrière versterken en vrij zijn van de genoemde contactallergenen.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

In een volgende bijdrage gaan we na hoe juist samengestelde verzorgingsproducten de huidbarrière versterken zodat u nog beter beschermd bent.

Pas op voor misleidende cosmeticatermen!

2010-01-19T11:02:00.013+01:00

De allergiespecialisten van de Auckland Allergy Clinic waarschuwen op hun website onder de hoofding "Misleading Terms" (letterlijk: benamingen die worden gebruikt om u te misleiden) voor een blind vertrouwen in de beweringen van cosmeticaproducenten. Ook het begrip "natuurlijke cosmetica" wordt vaak gebruikt om de indruk van gezondheid te wekken en zo de argeloze consument te misleiden.

We citeren uit de originele tekst:

"Misleading Terms. Manufacturers of cosmetics use various terms to sell their products to allergy-prone people. (...) There are no standards that govern the use of these terms. Some of the terms misused include: • Hypoallergenic usually means that the manufacturer believes that this product is less likely to cause an allergic reaction than others. There is no requirement to substantiate their claim. • Fragrance free or unscented do not guarantee that the products do not contain chemicals. They simply imply that they have no perceptible odour. • Natural implies that the ingredients are extracted directly from plants or animal products as opposed to being produced synthetically. There are an increasing number of ‘natural’ ingredients causing allergies."

Vertaling:

"Misleidende begrippen. Cosmeticaproducenten gebruiken ver- schillende termen om hun producten te verkopen aan allergiegevoelige consumenten. Er zijn geen regels die het gebruik van zulke beweringen regelen. Dit zijn slechts enkele van deze misleidende termen: "Hypoallergeen" betekent doorgaans dat de producent gelooft (sic!) dat dit product minder vaak (opnieuw sic!) een allergie zal veroorzaken dan andere producten. Er bestaat geen verplichting om hun bewering te bewijzen. "Geurvrij" of "ongeparfumeerd" betekent niet dat er geen geurstoffen in het product zitten. Er wordt enkel mee gezegd dat deze producten geen waarneembare geur hebben. "Natuurlijk" veronderstelt enkel dat de ingrediënten rechtstreeks uit planten of dieren werden onttrokken, in tegenstelling tot synthetisch geproduceerde ingrediënten. Er zijn steeds meer "natuurlijke" ingrediënten die allergieën veroorzaken."

Elders in de tekst luidt het dan ook:

"There is a trend towards using "natural products", with the misconception that natural products are "healthier" and cause fewer reactions than artificial products. This myth is debunked when people are reminded that most allergens are "natural” proteins."

Ofwel: "Er is een trend om (steeds vaker) "natuurlijke producten" te gebruiken, waarbij verkeerd verondersteld wordt dat deze "gezonder" zouden zijn en minder reacties zouden veroorzaken dan synthetische producten. Deze mythe wordt ontkracht als mensen eraan worden herinnerd dat de meeste (sic!) allergenen "natuurlijke" proteïnen zijn."

In een volgende bijdrage meer over de bijdrage van de Auckland Allergy Clinic.

Natuurlijke huidverzorging? Ja dus! Maar dan wel zeer weldoordacht en met kennis van zaken. En dus enkel met die natuurlijke ingrediënten die voordelig zijn voor de huid. In te veel natuurlijke producten zitten allergenen of onziningrediënten. En daaraan heeft de huid niets.

In het belang van de huid van zijn klanten combineert DR. BAUMANN COSMETIC het concept 'natuurlijk' daarom altijd met de concepten 'gezondheid' en 'werkzaamheid'.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Natuurlijke producten: niet automatisch gezond!

2009-12-08T15:00:00.008+01:00

Al jaren worden we er mee om de oren geslagen: "natuurlijk is gezond". Ook in de huidverzorging. Maar is dat wel zo? Wie even nadenkt beseft al gauw dat dit zeker niet altijd opgaat. Heel vaak zijn natuurlijke stoffen ongezond voor de mens.

Kijken we bijvoorbeeld even naar onze voeding. Alle planten zijn uiteraard natuurlijk. Toch zijn er van de miljoenen verschillende bekende plantensoorten slechts enkele voor consumptie geschikt. De overgrote meerderheid is niet eetbaar. Vele zijn zelfs giftig. Slecht een kleine groep natuurlijke gewassen is voordelig voor de mens, de meeste natuurlijke stoffen zijn het niet.

Huidverzorgingsproducten worden door de huid opgenomen en zijn dus voeding voor de huid. Ook hier geldt hetzelfde als voor onze "orale" voeding: slechts door middel van een nauwgezette selectie van de juiste ingrediënten kan gezondheid en schoonheid van de huid worden bereikt. Indien deze selectie niet goed gebeurt, werkt het natuurlijke product niet, of brengt het de huid schade toe. De vaakst voorkomende en ook meest ingrijpende huidschade is een contactallergie (contact dermatitis).

Een bijdrage die we in dit verband graag onder de aandacht brengen is: "Effects of Natural Products on Contact Dermatitis", gepubliceerd in 2005 door onderzoekers van de Universiteit van Valencia in Spanje.

De tekst gaat in detail in op natuurlijke ingrediënten in huidverzorgingsproducten en de problemen die ze kunnen veroorzaken. Het loont echt de moeite om dit artikel uitvoerig door te nemen. We geven hier enkele belangrijke passages uit de originele tekst. Na het lezen en begrijpen van deze tekst zult u beter gewapend zijn tegen de cosmeticareclame, waarvan de "natuurlijke" cosmetica één van de meest misleidende illusies is.

De tekst begint met een definitie van de huidschade (contact dermatitis).

"Dermatitis is a polymorphic inflammation of the skin. The acute phase is characterized by redness, itching, swelling and blistering, with formation of crusts and scales during the healing process. The chronic phase is characterized by dryness, hyperkeratosis and fissures. There are multiple forms of dermatitis, the most common being atopic dermatitis and contact hypersensitivity (...) which cause the breaching of the epidermal barrier and the consequent loss of the protective function of the epidermis. (...) Four types of contact reactions may be distinguished according to the mechanism of elicitation: allergic contact dermatitis, which is a type-IV T-cell-mediated reaction; irritant contact dermatitis; phototoxic and photoallergic contact dermatitis; and immediate type contact reactions.

Contact dermatitis can be acute, subacute, or chronic, and each of these phases may progress into the next. Eczema and dermatitis are often used synonymously to describe a polymorphic pattern of inflammation of the skin characterized, at least in its acute phase, by erythema, vesiculation and pruritus. Allergic contact dermatitis is brought on by exposure to substances such as chemicals, cosmetics, fragrances, and preservatives. Avoidance of the inducing agent is usually curative, although in some situations this is difficult.

Allergic contact dermatitis is a form of delayed-type hypersensitivity (DTH) in which the allergen first provokes a sensitization phase and then, after exposure to the same compound, a latter elicitation phase. The response is mediated by a series of cellular and molecular mechanisms. After topical exposure to susceptible amounts of a given allergen an immune response is induced. Epidermal Langerhans cells and other cutaneous dendritic cells transport the allergen from the skin to regional lymph nodes, where it is presented to T lymphocytes. Before this can occur, however, protein antigens must be broken down into small peptides by the antigen-presenting cells (APC).

In the elicitation phase, once the skin has been exposed to a new contact either in the same location or elsewhere, an immune response causes a considerable reaction at the point of contact. This reaction is characterized by the infiltration of T lymphocytes into challenged skin sites and the development of a cutaneous inflammation. While the elicitation response in allergic contact dermatitis is dose dependent, the reaction depends on individual sensitivity as well as the exposure concentrations. Thus, when the concentrations of the allergen or the degree of sensitivity are low, the contact dermatitis may develop only after several weeks of exposure.

NATURAL PRODUCTS AS INDUCERS OF CONTACT DERMATITIS

Of the approximately six million chemicals in the environment, roughly 3000 are potential contact allergens. Many organic substances, natural or synthetic, as well as some metals, have the capability to induce dermatitis. Nickel, chromium, mercury, cobalt, and gold are the most common allergenic metals, and acrylates, preservatives, emulsifiers, and dyes can all cause immunological reactions.

Some plants or natural products from plants can enhance the allergic or hypersensitive reactions caused by specific compounds. While type I or immediate hypersensitivity includes urticaria or angioedema, type IV or delayed hypersensitivity reactions manifest themselves as allergic contact dermatitis. A third group of plants contains substances that produce direct toxicity in skin; psoralencontaining plants, for example, induce phototoxic reactions by forming pyridine crosslinks in DNA. Plants have relevance in dermatology for both their adverse and beneficial effects on skin disorders and the skin in general. In this review, we are principally interested in the immune response produced as a reaction against plants or their constituents.

Allergenic Substances of Natural Origin. A natural product can either act directly as an allergen or, in some cases, upon metabolism it can suffer a structural modification, which gives it the capacity to act as an allergen. The effectiveness of skin sensitization is influenced by the potency of the allergen, the amount of substance at the skin surface, and the degree of inflammation induced. The pathological response of contact dermatitis depends on the exposure and potency of the allergen that causes the reaction, as well as the particular susceptibility of each individual.

However, other species (...) have beneficial effects and can be used in the treatment of skin disorders; thus Aloe vera is used to heal wounds and burn injuries, tea tree oil obtained from Melaleuca alternifolia ameliorates skin infections such as acne, herpes and scabies, and various compounds are used to fight psoriasis and other inflammatory and immune disorders affecting the skin. Still, sometimes even those compounds with proven beneficial effects can cause irritation. Aloe vera extract, for example, which is widely employed in pharmacy, phytotherapy, and cosmetics to treat pruritus, burns, dermatitis, and skin dryness, can also produce dermatitis after topical application due to the anthraquinones aloin and emodin, which act as allergens.

Species with potential allergens, such as transcinnamaldehyde, trans-cinnamic alcohol, geraniol, hydroxycitronellal, eugenol, and isoeugenol, are widely used in perfumery, pharmaceutical products, food spices, folk medicine, and phytotherapy. They are common constituents of species such as Commiphora myrrha var. momol (myrrh), Cinnamomum zeylanicum (cinnamon) and Syzygium aromaticum (clove). Fragrances are mixtures of compounds with a low molecular-weight (see above), which may induce allergic contact dermatitis by fragrance-specific CD4+ and CD8+ T lymphocytes. Moreover, in the allergic contact dermatitis produced by cinnamaldehyde, a common constituent of fragrances and spices, both skin absorption and metabolism play a role.

Allergenic Natural Products. Table 1 provides a list of the most relevant allergenic substances from medicinal plants. The plants listed are all used in medicine, food, or cosmetics. The most common sources of each compound are included in the table.

NATURAL PRODUCTS AS POTENTIAL AGENTS USED AGAINST CONTACT DERMATITIS

The best method of treatment for contact dermatitis is avoiding the responsible allergen. Vegetable fats, specially palm and rapeseed fats, can act as protective agents in cases of irritant contact dermatitis, but have no effect on allergic contact dermatitis. Schliemann- Willers et al. demonstrated that oral and topical application of natural fatty acids, specially unsaturated essential linoleic acid, influences epidermal lipid synthesis and contributes to barrier restoration. In contrast, unsaturated non-essential oleic acid tends to enhance the penetration of different irritants through the stratum corneum.

CONCLUSIONS Contact dermatitis can be induced by plants and the natural products obtained from them, but these same products can simultaneously diminish and even abolish the hypersensitivity caused by other plants or chemicals.

Samengevat: sommige natuurlijke ingrediënten zijn voordelig voor de gezondheid van de huid. Vooral oliën met onverzadigde essentiële vetzuren. Maar er zijn zo'n 3000 natuurlijke stoffen die ook contact dermatitis met eczeem kunnen veroorzaken (= huidveroudering). Vele van deze ingrediënten komen voor in parfums en essentiële oliën. Omdat het over een vertraagde allergische reactie (Type IV) gaat, zullen deze stoffen nooit meteen, maar pas na een zekere tijd tot de huidproblemen leiden. Ook al verdraagt u het product met de allergenen op dit ogenblik goed, voor uw huid is het een tijdbom. Ook uw natuurlijke verzorgingsproducten kunt u daarom best nakijken op de aanwezigheid van allergenen. Een lijst van allergenen vindt u op de website van DR. BAUMANN COSMETIC.

Natuurlijke huidverzorging? Ja dus! Maar dan wel zeer weldoordacht en met kennis van zaken. En dus enkel met die natuurlijke ingrediënten die voordelig zijn voor de huid. In te veel natuurlijke producten zitten allergenen of onziningrediënten. En daaraan heeft de huid niets.

In het belang van de huid van zijn klanten combineert DR. BAUMANN COSMETIC het concept 'natuurlijk' daarom altijd met de concepten 'gezondheid' en 'werkzaamheid'.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Parabeenvrije cosmetica. Een nieuwe hype.

2009-11-12T11:09:00.028+01:00

Het is al jarenlang bekend dat conserveringsmiddelen één van de hoofdoorzaken zijn van het toenemende aantal contactallergieën bij cosmeticagebruikers. Aangezien op wereldschaal de zgn. parabenen het vaakst als conserveringsmiddel worden gebruikt, is het niet te verwonderen dat deze stoffen ook het vaakst de oorzaak van de contactallergie blijken te zijn.

Steeds vaker wordt er reclame gemaakt voor "parabeenvrije cosmetica". Klinkt goed, maar wordt de consument daarmee niet op het verkeerde been gezet?

Om die vraag te kunnen beantwoorden is het noodzakelijk om te beseffen wat het probleem is met parabenen, conserveringsmiddelen en contactallergieën. Daarom eerst wat feiten op een rij.

Een contactallergie is een vertraagde reactie (soms pas na jaren gebruik) van het immuunsuysteem op het contact met stoffen die de huid (een levend orgaan/organisme) kunnen beschadigen.

De hoofdboosdoeners zijn parfum en andere geurstoffen, conserveringsmiddelen, UV-filters, lanoline en nog enkele andere stoffen.

Parabenen zijn maar één van de vele gebruikte conserveringsmiddelen.

Een conserveringsmiddel doodt de bacteriën in een product om te voorkomen dat het slecht wordt.

Bacteriën zijn ééncelligen.

De huid is opgebouwd uit levende huidcellen.

Huidcellen zijn, net als bacteriën, ook ééncelligen.

Een conserveringsmiddel is niet intelligent: het doodt daarom ALLE ééncelligen.

Conserveringsmiddelen doden daarom zowel bacteriën als de zo noodzakelijke levende huidcellen. En hebben daarom een schadelijke invloed op de gezondheid van uw huid.

De meeste bacteriën op uw huid zijn noodzakelijk voor een goed functionerende en gezonde huid - zij vormen uw zgn . huidflora - net zoals uw darmen een gezonde darmflora nodig hebben.

Levende huidcellen zijn ook noodzakelijk voor een goed functionerende en gezonde huid. Het zijn de fabriekjes waarin de stoffen worden aangemaakt die uw huid nodig heeft.

ALLE conserveringsmiddelen hebben dezelfde functie en zijn daarom potentieel even schadelijk. Het Duitse vakblad "Der Hautartz" (in het Nederlands "De Dermatoloog") is daarom ook heel duidelijk: "Er bestaan geen goed werkende conserverings-middelen die niet tegelijkertijd de huid sensibiliseren" (d.i. voorbereiden op een contactallergie). Lees het hele artikel.
Die schade is ook meetbaar: onderzoekers van de Universiteit van Kyoto in Japan stelden al in 2005 vast dat producten mét conserveringsmiddelen de levende huidcellen 3x sneller doen afsterven dan normaal (bewijs: klik hier voor het artikel).
Het is volstrekt logisch dat het immuunsysteem zich hiertegen verdedigt. Dat gaat dikwijls jarenlang goed. Het immuunsysteem ruimt de boosdoeners meestal succesvol op, waardoor de levende huidcellen doorgaans nog een hele tijd worden beschermd. Maar als het immuunsysteem door dat voortdurende verdedigen en opruimen dan toch nog overbelast geraakt, dan zal alsnog de allergie uitbreken. Dan is het te laat en is de huid accuut jaren verouderd. Afbeeldingen van de huidschade door een contactallergie zijn ruimschoots op het internet te vinden; we "Google"den er alvast enkele voor u: Link 1 / Link 2 / Link 3.
Maar ook als er (niet meteen) een contactallergie uitbreekt: niet alle schade wordt door het immuunsysteem voorkomen! De bacteriën aan de huidoppervlakte worden wél vernietigd, waardoor de huid vaak toch nog uit balans geraakt.
Er zijn ook andere - meestal duurdere - methodes, om bederf tegen te gaan, zodat er geen conserveringsmiddelen gebruikt hoeven te worden (lees meer). Conserveringsmiddelen zijn dus helemaal niet noodzakelijk voor een stabiel en kiemvrij product.

Het ziek worden van de huid moet uiteraard ten allen prijze worden voorkomen. Parabeenvrije cosmetica is daarom zeker toe te juichen, omdat het huidschade door parabenen voorkomt.

Maar uit alle hierboven opgesomde feiten mag hopelijk duidelijk geworden zijn dat cosmetica niet enkel vrij dient te zijn van parabenen maar ook van alle andere conserveringsmiddelen. De enige logische conclusie kan daarom enkel zijn dat producten niet enkel "parabeenvrij" maar ook "conserveringsmiddelvrij" behoren te zijn.

Waarom wordt er in de reclame dan niet "conserveringsmiddelvrij" in plaats van "parabeenvrij" gebruikt? Dat is heel eenvoudig: de meeste producenten hebben door de toenemende negatieve aandacht in de media de parabenen eenvoudigweg vervangen door andere conserveringsmiddelen.

De consument meent door deze producten beter beschermd te zijn, maar is het in feite niet! Ook hier geldt weer: wie een contactallergie of het doden van de huidnoodzakelijke huidflora door conserverings-middelen wilt voorkomen gaat beter niet af op wat de cosmetica-reclame beweert, maar controleert zelf de ingrediënten op de verpakking.

Zo herkent u conserveringsmiddelen in een product:

1,2-Dibromo 2,4-Dicyanobutane
4-Hydroxybenzoic Acid
Benzoic Acid
Benzyl Alcohol
Bronopol
Butylparaben
Cetylpyridinium Chloride
Chlorhexidine
Chlorhexidine Digluconate
Chlormethylisothiazolinon
Climbazole
Dehydroacetic Acid
Diazolidinyl Urea
Dibromodicyanobutan
Dichlorobenzyl Alcohol
Digluconate
DMDM Hydantoin
Ethylparaben
Formaldehyde
Hexamidine Diisethionate
Imidazolidinyl Urea
Iodpropinylbutylcarbamat
Methylchloroisothiazolinone
Methyldibromo Glutaronitrile
Methylisothiazolinone
Methylparaben
Myrtrimonium Bromide
PHB-ester
Phenoxyethanol
Polyaminopropyl Biguanide
Potassium Sorbate
Propylparaben
Quaternium-15
Salicylic Acid
Sodium Benzoate
Sodium Dehydroacetate
Sorbic Acid
Triclosan
Zinc Pyrithione

Producten van DR. BAUMANN COSMETIC bevatten nooit parabenen, noch andere conserveringsmiddelen.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Enkel met penetrerende liposomen kan de huid optimaal gehydrateerd worden.

2009-10-27T09:25:00.018+01:00

Het is algemeen bekend dat een goede en volledige hydratatie van de huid van groot belang is om ze langdurig gezond en mooi te houden. De huid dagelijks actief hydrateren is daarom één van de voornaamste kenmerken van een goede anti-aging aanpak. Gelukkig is het goed mogelijk om de huid maximaal te hydrateren. Maar dan moet u wel een zeer gerichte keuze maken.

Als consument is het echter zeer moeilijk om aan de juiste informatie te komen. Productreclame in de media is al helemaal geen goede basis. De meeste reclame probeert gewoon tot kopen aan te zetten, informeert daarbij zelden en doet jammer genoeg al te vaak aan actieve en bewuste desinformatie. In deze bijdrage leggen we in het kort uit hoe u wél een verzorgingsproduct kunt kiezen dat de huid maximaal hydrateert door gebruik te maken van het juiste type liposomen.

Eerst moet er iets rechtgezet worden. Er worden miljarden uitgegeven aan reclames voor hydraterende crèmes. De consument wordt daardoor echter op het verkeerde been gezet. Want hydraterende crèmes zijn technisch onmogelijk. Ze zijn niet meer dan een slim marketingconcept. Crèmes zijn niet in staat de huid te hydrateren.

Het enige ingrediënt dat de huid wél optimaal kan hydrateren zijn "liposomen" (Lees meer).

Maar ook als er 'liposomen' op het product of op de verpakking staat, kunt u er nog niet zeker van zijn dat de huid goed gehydrateerd zal worden. Want gewoon liposomen aan een crème toevoegen, dat werkt niet. Alleen met een hoge concentratie liposomen in gelvorm (en dus zeker niet toegevoegd aan een crème) kan de huid maximaal gehydrateerd worden. Liposomen dringen immers niet door het huidvet, en ook niet door het vet van de crème zelf. Daarom moet de huid eerst altijd volledig vetvrij worden gemaakt vooraleer een liposomengel door de huid kan worden opgenomen.

Dit is trouwens een goede eerste test: reinig de huid met een kwalitatieve reiniger (dus zeker zonder minerale olie), reinig na met een tonic lotion, en breng dan wat van het liposomenproduct op. Wordt het product volledig door de huid opgenomen? Dan bent u waarschijnlijk op de goede weg.

Maar de ingrediënten nakijken op de verpakking blijft noodzakelijk! Waarop moet u daarbij vooral letten?

Kijk zeker na of er geen potente allergenen zoals geurstoffen en bewaarmiddelen samen met de liposomen in het product aanwezig zijn. Doordat ze door de liposomen mee in de huid worden getransporteerd kunnen ze versneld een contactallergie veroorzaken en de huid ziek maken. Dit kan leiden tot blijvende huidveroudering.
Kijk na of er voldoende liposomen in het product aanwezig zijn (m.a.w. staat het ingrediënt wel hoog genoeg in de ingrediënten-lijst)?
Kijk na of er wel de juiste liposomen in het product zitten. Er zijn namelijk verschillende soorten liposomen. Om de huid te hydrateren heeft u penetrerende liposomen nodig. En dat zijn liposomen met een hoge concentratie essentiële vetzuren. U herkent ze op de verpakking doorgaans als: "Lecithine(and)water(and)alcohol" of "Lecithine(and)water(and)ethanol". Let op: benamingen als "Lecithine" of "Fosfolipiden" alleen volstaan niet. Dat zijn losse fosfolipiden, dus niet in liposomenvorm. Verder een uitstekend ingrediënt, maar doordat ze geen holle vorm hebben die met water kan gevuld worden, kunnen ze de huid onmogelijk hydrateren.
Sommige liposomen kunnen ook als "Hydrogenated Lecithine" op de verpakking staan. Maar dat zijn niet de juiste liposomen. Die liposomen hebben een andere werking. Ze worden toegevoegd om een verzachtende en beschermende film boven op de huid te leggen. Ze geven de huid daardoor een zacht gevoel, maar dringen niet in de huid binnen, en kunnen de huid dus ook niet hydrateren. Ze zijn bovendien hydrofoob (waterafstotend) en kunnen de huid daardoor soms uitdrogen in plaats van ze te hydrateren.

Er betaat dus een belangrijk verschil tussen hydraterende (penetrerende) en niet-hydraterende (niet-penetrerende) liposomen. Wat is nu juist het verschil? We leggen het graag uit aan de hand van een productfolder van een producent. Aangezien de firma DOW CORNING zowel penetrerende liposomen (voor hydratatie van water en transport van werkstoffen) als niet-penetrerende liposomen (voor crèmes) levert, leggen ze in hun documentatie nauwkeurig het verschil tussen beiden uit. Download de documentatie.

Indien u de tekst en de grafieken uit deze documentatie goed bekijkt, dan zal u begrijpen dat:

Onverzadigde/penetrerende liposomen de huid actief en snel kunnen binnendringen, in tegenstelling tot andere vormen van liposomen. Penetrerende liposomen nemen daardoor het water, maar ook andere werkstoffen zoals vitamines, in hun holle binnenkant mee naar binnen en zullen zo de huid hydrateren en vitaliseren (zie pagina 3).
Onverzadigde/penetrerende liposomen hoge concentraties onverzadigde essentiële vetzuren (ook wel Vitamine F genoemd) bevatten, wat veel gezonder is dan de verzadigde vetten van de niet-penetrerende liposomen ("hydrogenated liposomes") (zie pagina 3). Daardoor hebben penetrerende liposomen onder meer een huidtalgregulerende werking, die de vorming van comedonen (mee-eters) voorkomt en het algemene huidbeeld verbetert (zie pagina 6).
Onverzadigde/penetrerende liposomen de andere werkstoffen veel beter stabiliseren, zodat deze langer hun werking behouden. De grafiek op pagina 4 geeft het voorbeeld van vitamine A (retinol). Vitamine A is het enige ingrediënt waarvan vaststaat dat het al bestaande rimpels snel en merkbaar kan laten verminderen. Het is daarom van belang dat de vitamine A haar werking in het potje ook bewaart. Anders heeft u er niets aan. De grafiek op pagina 7 is éénduidig: pure vitamine A heeft na 8 weken al 90% van zijn werking verloren (de blauwe lijn), met de "Hydrogenated Liposomes" is dat nog altijd - 75% (de groene lijn). De hydraterende liposomen daarentegen weten 85% van de werking van vitamine A te bewaren (de rode lijn). Na 6 maanden (bij kamertemperatuur) blijft er met de juiste liposomen van vitamine A nog 80% van de werking bewaard, van vitamine C 95% en van vitamine E zelfs 100%. Zonder penetrerende liposomen of andere bronnen van vitamine F zoals sommige natuurlijke oliën, is er dus nauwelijks nog een anti-oxidatieve werking van de vitamines in een product te verwachten.
Onverzadigde/penetrerende liposomen door het transport van vitamines de anti-oxidatieve werking van een product met 52% verhogen binnen 20 minuten na opbrengen (zie pagina 11). Bescherming tegen oxidatie is samen met hydratatie van de huid, één van de belangrijkste maatregelen tegen huidveroudering en rimpelvorming.

Het is daarom voor uw huid van groot belang dat u de juiste keuze maakt. U kunt het zelf uitzoeken door een juiste ingrediëntenanalyse te maken van de producten die u op het oog heeft.

U kunt ook kiezen voor producten van DR. BAUMANN. De liposomen in de producten van DR. BAUMANN zijn - net als die uit deze documentatie - de "juiste" onverzadigde liposomen. Zij garanderen een maximale hydratatie van de huid, een maximale anti-oxidatieve werking, en een maximale huidtalgregulering door de zeer hoge concentratie essentiële vetzuren (vitamine F). Ze beantwoorden ook aan alle andere zinvolle anti-aging maatregelen (zie www.dr-baumann.nl).

Betere anti-aging producten zijn volgens ons onmogelijk te bedenken, zonder in fantasieën en illusies te vervallen. En aan illusie-ingrediënten zonder bewezen werking heeft uw huid NIETS.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

De effecten van minerale olie. Nieuwe inzichten uit de medische wereld II.

2009-10-02T11:26:00.009+02:00

Producten op basis van minerale olie afgewezen voor de verzorging van de gevoelige (baby)huid.

Het gebruik van minerale olie, tot voor kort algemeen gebruikelijk in ziekenhuizen, komt steeds verder onder druk te staan.

We citeren in deze bijdrage uit een recent Amerikaans artikel over de verzorging van de gevoelige huid van prematuurtjes in ziekenhuizen, gepubliceerd in "Advances in Skin & Wound Care" (= Verbeteringen in de Huid- en Wondverzorging, Link):

"Neonatal health care has continued to advance over a period spanning three decades. However, the treatment of preterm and term infant skin has lagged behind. Current AWHONN and NANN guidelines call for the use of a petrolatum-based product in the neonate setting. Petrolatum may pose significant risks associated with NICU fire hazards, barrier occlusion, microbial contamination and toxin absorption. In order to reduce infant mortality and improve neonatal skin care, advanced emollient technologies should be considered. Semipermeable silicone derivatives have demonstrated a reduced rate of combustion as compared to petrolatum. Silicone derivatives also sustain transcutaneous respiration while preventing e-TEWL. Certain silicone-based emollients have further demonstrated a reduced rate of microbial contamination and toxin absorption. The purpose of this report is to review the risks associated with current highly-flammable and occlusive infant skin care products and discuss the benefits of oxygen-compatible, silicone-based neonatal emollients."

Samengevat: los van het feit dat op petroleum (minerale olie) gebaseerde producten in gevaarlijke mate ontvlambaar zijn, leiden ze tot het afsluiten van de huid, microbacteriële besmetting en vergiftiging van de huid. Producten die de huid niet afsluiten, als voorbeeld worden hier producten op basis van siliconen genoemd, hebben deze nadelen niet.

"Skin care for high-risk neonates requires knowledge of the unique anatomy and physiology of infant dermis, epidermis and stratum corneum. During the neonatal period, many infants develop preventable, clinically apparent skin problems. Moreover, preterm neonates frequently experience morbidity caused by compromised skin barrier integrity. Physiological differences in immature skin, especially in the epidermis and stratum corneum, place term and preterm infants at significant risk of complete barrier breakdown. In fact, one NICU study conducted at All Children’s Hospital in St. Petersburg, Florida found that 21% of extremely low birth weight infants suffered skin breakdown during the first week of life. In order to reduce the risk of infant mortality, improving neonatal emollient treatment should be considered. Additional studies are recommended to determine which products can provide proper neonatal skin care while maintaining strict fire safety standards. Application of petrolatum-based products, such as Aquaphor., occludes the stratum corneum. Occlusion is problematic because while blocking TEWL, it also reduces the transcutaneous respiration necessary for normal barrier repair. It has been known since 1851 that human skin consumes oxygen from the atmosphere. Recently, Stucker et al. utilized the innovative oxygen fluxoptode to make local measurements of the transcutaneous oxygen uptake of human skin. Published data on the oxygen diffusion properties of skin and intracutaneous profiles of oxygen partial pressure indicated that on normal, humidified skin, the stratum corneum and epidermis are almost exclusively supplied by external oxygen up to a depth of 0.25-0.40 micrometers."

Deze tekst geeft aan dat algemeen wordt vastgesteld dat de huid niet goed kan herstellen door de afsluitende werking van de minerale olie. Als één van de redenen wordt hier aangegeven dat de menselijke huid (het stratum corneum en de epidermis) haar zuurstof bijna volledig uit de omgeving haalt en dus moet kunnen blijven ademen om goed te blijven functioneren. De minerale olie maakt dit echter onmogelijk. Uit andere studies, zoals die van Dr. Feingold, weten we dat het afsluiten van de huid ook andere belangrijke huidprocessen verstoort. Het resultaat is altijd de verstoring en vertraagd of onvolledig herstel van de huidbarrière.

"The width of the epidermis varies from 0.04 to 0.15mm with the average of 0.1 mm or 40 to 150 micrometers. Oxygen transport into the epidermis via the microcirculation within the dermis had a negligible influence on the upper layers of the skin. W. Wang further supported the importance of transcutaneous respiration by displaying the significant effect of skin surface conditions on the partial pressure of epidermal oxygen. Occluding neonatal skin with petrolatum-based products prevents transcutaneous respiration, thereby interfering with cellular respiration and impeding barrier development. In addition, studies demonstrate that the occlusive effects of petrolatum trap microorganisms in the layer of water derived from the transepidermal water confined between the stratum corneum and the applied petrolatum barrier. Long term studies reflect a concern over the use of petrolatum-based products in NICUs One such study was conducted at a 48 bed NICU private hospital in Houston, Texas. Clinical trials were performed in order to determine the cause of a three-fold increase in the rate of systemic candidiasis per 1000 NICU patient days. The rate had increased from 5.1% in 1996 to 17.4% in 1997. Researchers concluded that the application of topical petrolatum ointments enhanced the adherence of Candida albicans to the stratum corneum, thus increasing the rate of systemic candidiasis. Petrolatum application may increase the risk of infection by trapping microorganisms under the occlusive barrier and enhancing microbial adherence to cutaneous surfaces."

De toename van bacteriële huidinfecties in ziekenhuizen is dus toe te schrijven aan het "opsluiten" van bacteriën tussen de huid en de afsluitende minerale-oliefilm. Het woekeren van deze bacteriën leidt uiteraard tot huidschade. Ook wie thuis afsluitende cosmetica-producten met minerale olie of lanoline gebruikt loopt natuurlijk een verhoogd risico op huidinfecties.

"Petrolatum-based products completely occlude neonatal skin, prevent barrier repair and interfere with transcutaneous respiration and proper barrier function. Numerous clinical trials have concluded that silicone-based products effectively treat barrier breakdown resulting from disordered and damaged skin. Furthermore, silicone-based products that contain natural skin lipids such as omega 3 and omega 6 fatty acids reduce the incidence of microbial contamination. Law et al. found that, dissimilar to petrolatum, skin surface lipids inhibit the adherence of Candida albicans to the stratum corneum (...) Natural skin lipids provide superior barrier protection without the risks associated petrolatum, lanolin and mineral oil application."

Waar op petroleum of lanoline gebaseerde producten de huid volledig afsluiten en daardoor de normale en doorlopende huidvernieuwing verstoren, doen producten zonder deze stoffen dat niet en leiden vooral door de aanwezigheid van natuurlijke huideigen lipiden tot een superieure (sic!) huidbarrière.

"Recommended neonatal emollients contain numerous hazardous ingredients that are detrimental to the development of infant skin. Aquaphor’s twenty-five year old formula consists of petrolatum, lanolin and mineral oil. Petrolatum is a fraction of petroleum, which consists of hydrocarbon molecules, including oxygen, nitrogen and sulfur atoms. The hydrocarbon constituents of petroleum form paraffins, olefins, and cycloparaffins, which are used to produce gasoline, kerosene, diesel fuel, asphalt, tar and petrolatum. The processing of petroleum to petroleum contamination during the poorly regulated purification process remains a considerable risk. In sum, the toxic impurities of petrolatum provide strong evidence against the application of petrolatum-based products to sensitive neonatal skin. Lanolin originates as a secretion from the sebaceous glands in sheepskin. The substance is removed from the wool by scouring and high-speed centrifugal separators. Thirty-three alcohols and 36 fatty acids have been identified as constituents of lanolin, including aliphatic, steroid and 260 triterpinoid alcohols; as well as saturated nonhydroxylated, unsaturated nonhydroxylated and hydroxylated acids. Furthermore, approximately 26 pesticide residues are found in commercial lanolin, which have a concentration allowance of 40 parts per million. Chemical sheep dips used to control lice and other sheep parasites commonly include organochlorine, which consists of chlorinated benzene rings, DDT, lindane, dieldrin and aldrin. Organochlorine is linked to numerous adverse side effects, most notably, the induction of serious nervous disorders. Sheep dip pesticides also include synthetic parathyroid, insect growth regulators, sinuses, ivermectins and magnesium fluorosilicate. La Leche League International, a central advocate for infant health, recommends against topical lanolin application based on the substance’s pesticide content. Neonatal emollients containing lanolin may be hazardous to infant skin, including risks associated with pesticide absorption. Mineral oil is yet another popular ingredient derived from petroleum that is found in recommended neonatal emollients. The petroleum-derivative is used industrially in machine shops as a cutting fluid and lubricating oil. Similar to petrolatum, mineral oil is highly flammable and imposes the risk of occluding the skin, thus trapping microorganisms and toxins between the stratum corneum and the applied barrier. Consequently, the skin becomes irritated, infected and incapable of performing proper barrier functions. Moreover, the FDA requires infant skin care products such as Johnson’s baby oil to print the following label warning: Do not apply to irritated skin. If rash occurs discontinue use. Numerous reports have found that mineral oils contain strong concentrations of potent carcinogens, namely polycyclic aromatic compounds. Roy et al. compared the mutagenicity, polynuclear aromatic compound content and skin carcinogenicity of a series of petroleum-derived mineral oil mixtures. The study found that mineral oil carcinogens are strongly linked to mutagenic and dermal carcinogenic activities. Therefore, mineral oil application to underdeveloped neonatal skin may contribute to barrier breakdown and dysfunction."

Deze tekst geeft aan dat er zich een heleboel gifstoffen in zowel minerale olie als lanoline bevinden. Een aantal daarvan zou bovendien een oorzaak van huidkanker zijn (dermal carcinogenic activities). Dit zijn natuurlijk allemaal extra redenen om maar gewoon van het gebruik ervan af te zien.

De wetenschappers concluderen dan ook:

"The application of products containing petrolatum, lanolin and/or mineral oil should be avoided. Instead, semipermeable (...) emollients with natural skin lipids should be considered."

Om al deze redenen raden ook wij aan om huidverzorgingsproducten met minerale olie of lanoline te vermijden en te kiezen voor gezondere producten op basis van huideigen of huidverwante natuurlijke oliën (de 'natural skin lipids' uit de tekst).

Voor het volledige artikel, klik hier: Advances in Skin and Wound Care

U herkent minerale oliën in een product als:

Mineral Oil
Petrolatum (Vaseline)
Paraffinum-Liquidum
Paraffinum-Subliquidum
Cera Microcristallina
Microcrystalline Wax
Ozokerit
Ceresin

Om na te gaan of uw product wel bestaat uit de beste natuurlijke en/of huideigen vetstoffen kijkt u op de verpakking naar de aanwezigheid van deze plantaardige huidgelijkende vetstoffen:

natuurlijke plantaardige teunisbloemolie (INCI = Oleum Oenotherae Biennis)
natuurlijke plantaardige sesamolie (INCI = Oleum Sesami Indicae)
natuurlijke plantaardige sheabutter (INCI = Oleum Butyrospermi Parkii)
natuurlijke plantaardige macadamiaolie (INCI = Oleum Macadamiae)
natuurlijke plantaardige jojobaolie (INCI = Oleum Simmondsiae Californicae)

En naar deze 100% huididentieke vetstoffen:

natuurlijke huideigen glycerine (INCI = Glycerol)
natuurlijke huideigen glycerinewas (INCI = Glyceryl Stearate)
natuurlijke huideigen cholesterine (INCI = Cholesterol)
natuurlijke huideigen talgwas (INCI = Cetearyl Octanoate)
natuurlijke huideigen triglycerides (INCI = Caprylic/Capric Stearic Triglycerides)
natuurlijke huideigen fosfolipiden (INCI = Lecithin)

De natuurlijke 'skin surface lipids' waarvan sprake in de tekst - en die leiden tot de genoemde superieure huidbarrière - herkent u als volgt:

natuurlijke huideigen fosfolipides (INCI = Lecithin)
natuurlijke huideigen ceramides (INCI = Ceramid)
natuurlijke huideigen glycolipides (INCI = Glycolipids)
natuurlijke huideigen spingholipides (INCI = Sphingolipids)
natuurlijke huideigen phytosphingosine (INCI = Phytosphingosine)

DR. BAUMANN COSMETIC kan zulke producten leveren.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

De effecten van minerale olie. Nieuwe inzichten uit de medische wereld.

2009-09-24T14:11:00.005+02:00

Wie voor huidproblemen wordt behandeld weet dat er in ziekenhuizen nog zeer vaak producten op basis van minerale oliën zoals petrolatum, vaseline en paraffine worden gebruikt, waaraan dan eventueel geneesmiddelen als cortisonen worden toegevoegd. Deze op zichzelf niet-werkzame minerale olië heeft daarbij de functie van draagstof voor het medicijn.

Heel wat onderzoeken over de zgn. goede verdraagbaarheid van minerale olie werden de afgelopen 50 jaar gefinancierd door belanghebbende partijen zoals de petroleum- en de cosmetica-industrie. Het gaat immers om een miljardenmarkt waarbij een zeer goedkope grondstof (petroleum), na een kleine bewerking, zeer duur kan worden verkocht.

Dat leidde er wel toe dat een aantal problemen met minerale olie tot nog toe weinig bekendheid kregen. Daar komt echter stilaan verandering in. Zalven en crèmes op basis van minerale olie staan er bij de vakmensen ondertussen meer en meer om bekend dat ze de huidfuncties kunnen verstoren omdat ze de huid afsluiten. Hoe dit in zijn werk gaat werd nog niet zo lang geleden onder meer uitvoerig beschreven door Prof. Dr. Feingold. In een andere bijdrage hebben we daar al aandacht aan besteed.

Een bijdrage van onderzoekers van de Universiteit van Florida, gepubliceerd in 2004, gaat uitvoerig in op de problemen met minerale olie. We citeren:

"Mineral oils are generally considered nontoxic and have a long history of use in food, cosmetics, medicine, and other products. However, it is also well described that mineral oils have significant inflammatory or immunological effects (...)."

Vertaling: minerale oliën werden algemeen gezien als niet-giftig en hebben een lange geschiedenis van aanwending in voeding, cosmetica, geneesmiddelen en andere producten. Nochtans is het uitvoerig beschreven dat minerale oliën significante ontstekende en immunologische effecten kunnen hebben.

"Humans are exposed to mineral hydrocarbons via ingestion (foods, medications), inhalation (diesel exhaust, oil mists, aspiration of ingested mineral oil), skin absorption (cosmetics, skin contact with oils or fuels)." (...) "It is clear that such exposure can cause an intense inflammatory reaction (lipogranulomas) in the lungs, liver, and regional lymph nodes. Moreover, ingested mineral oil is absorbed through the intestine and becomes widely distributed throughout the body."

Minerale olie (hydrocarbonen), ook overvloedig aanwezig in de meeste cosmetische producten, wordt dus ook door de huid opgenomen. Daardoor wordt deze stof blijvend in het lichaam opgeslagen. Minerale olie vermengt zich niet met de lichaamseigen vetstoffen omdat ze een andere structuur hebben. Ze worden ook niet afgebroken, maar worden in de organen opgeslagen. Ook de huid is een levend orgaan, en wordt door deze petroleumolie letterlijk vervuild.

Ook huidverzorgingsspecialisten weten uit eigen ervaring dat de huid van mensen die langere tijd producten op basis van minerale olie hebben gebruikt, vaak onderhuidse vetbolletjes (de "lipogranulomas" uit de tekst) vertoont. Deze worden doorgaans pas zichtbaar als de film die gevormd werd door de minerale olieproducten van de huid wordt verwijderd en zijn vaak nog zeer moeilijk weer weg te krijgen.

Door de toenemende druk vanuit de onderzoekswereld gaan er dan ook stemmen op - onder meer in het Verenigd Koninkrijk - om alvast minerale oliën in de voedingsindustrie te verbieden:

"In the food industry, mineral oils are used as a protective coating for fruits and vegetables, for baking, and as defoamers. Contamination of foods with mineral oil is well documented. There is some evidence that mineral oil exposure may be associated with human disease. Subcutaneous injection of mineral oil induces sclerosing lipogranulomas, a chronic local inflammatory reaction, and aspiration causes a severe chronic pneumonitis termed “lipoid pneumonia" (...). The above data have led to proposals to ban its use as a food additive in the United Kingdom."

Er is ook duidelijk wat mis met het gangbare beeld van minerale olie als zijnde niet-allergeen:

"Data suggest that hydrocarbons can have a variety of immune effects." (...) "All hydrocarbons, including medicinal oils, induced hypergammaglobulinemia as well as autoantibodies (...). Since humans are exposed to a variety of hydrocarbons in daily life, there may be implications for the pathogenesis of autoimmune disease." (...) "Medicinal mineral oils (...) promoted anti-chromatin/DNA autoantibody production."

Met andere woorden: minerale olie in het lichaam verhoogt de productie van antilichamen en wordt in verband gebracht met auto-immuunziektes. Orale inname door cosmetica kan natuurlijk niet vermeden worden: aan de lippen of de vingers te likken volstaat om telkens een kleine hoeveelheid op te nemen. En ook de huid absorbeert een deel van de minerale olie.

Wij raden dan ook aan huidverzorgingsproducten met minerale olie te vermijden en te kiezen voor gezondere producten op basis van huideigen of huidverwante natuurlijke oliën.

U herkent minerale oliën in een product als:

Mineral Oil
Petrolatum (Vaseline)
Paraffinum-Liquidum
Paraffinum-Subliquidum
Cera Microcristallina
Microcrystalline Wax
Ozokerit
Ceresin

Om na te gaan of uw product wel bestaat uit de beste natuurlijke en/of huideigen vetstoffen kijkt u op de verpakking naar de aanwezigheid van deze plantaardige huidgelijkende vetstoffen:

Natuurlijke plantaardige teunisbloemolie (INCI = Oleum Oenotherae Biennis)
Natuurlijke plantaardige sesamolie (INCI = Oleum Sesami Indicae)
Natuurlijke plantaardige sheabutter (INCI = Oleum Butyrospermi Parkii)
Natuurlijke plantaardige macadamiaolie (INCI = Oleum Macadamiae)
Natuurlijke plantaardige jojobaolie (INCI = Oleum Simmondsiae Californicae)

En naar deze 100% huididentieke vetstoffen:

Natuurlijke huideigen glycerine (INCI = Glycerol)
Natuurlijke huideigen glycerinewas (INCI = Glyceryl Stearate)
Natuurlijke huideigen cholesterine (INCI = Cholesterol)
Natuurlijke huideigen talgwas (INCI = Cetearyl Octanoate)
Natuurlijke huideigen triglycerides (INCI = Caprylic/Capric Stearic Triglycerides)
Natuurlijke huideigen fosfolipiden (INCI = Lecithin)

DR. BAUMANN COSMETIC kan zulke producten leveren.

Vraag ernaar bij uw DR. BAUMANN specialiste.

Download het volledige artikel.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Onzinnige cosmeticaclaims: Q10

2009-09-07T10:58:00.011+02:00

De laatste jaren wordt er in de cosmeticareclame veel aandacht gevraagd voor crèmes met Q10. Bij NIVEA zijn deze producten door deze doorgedreven reclame zelfs de best verkochte producten geworden. Maar zijn de anti-aging claims over Q10 wel gefundeerd?

Q10 is een belangrijke stof in ons lichaam. Maar voor de werking van Q10 in cosmeticacrèmes vonden we na jarenlange studie geen onafhankelijk wetenschappelijk bewijs. En dat is ook logisch. Een andere naam voor Q10 is immers "Ubiquinone". En dat is een zeer goed gekozen benaming. De stof is immers afgeleid van het adjectief "ubiquitous" en dat is Engels voor "alomtegenwoordig". M.a.w. de stof is alomtegenwoordig en overvloedig aanwezig in het lichaam. Er bestaan dus helemaal geen Q10 tekorten in de huid. Integendeel, Q10 is in het lichaam en ook in de huid overvloedig aanwezig. Extra Q10 aanvullen door een crème heeft dan ook geen enkele zin.

De ziekte Q10 deficiency (Q10-tekort) bestaat wel, maar het is een zeldzame afwijking. En daarbij wordt er (orale inname van) Q10 voorgeschreven. Maar dat heeft niets te maken met huidverzorging. Q10-tekorten in de huid bestaan gewoon niet.

Een overzicht van de problemen die soms wél kunnen verholpen worden met (orale inname van) Q10 zijn onder meer in dit overzicht te vinden:

http://www.dr-baumann-international.co.uk/science/Coenzyme%20Q10.pdf

en op wikipedia:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Co-enzym_Q10

Het verhaal van Q10 in cosmetica is jammer genoeg exemplarisch voor de werking van de cosmeticamarketing: een stof die in de geneeskunde wordt gebruikt wordt in een potje crème gemengd zonder dat er bewezen wordt dat dit voor de huid enige zin heeft. En zoals in het Wikipedia artikel terecht wordt aangegeven: zelfs in de geneeskunde is de rol van Q10 inname niet onbetwist.

De conclusie van dit Wikipedia-artikel luidt dan ook:

"Hoewel Q10 mogelijk nuttig kan zijn bij de behandeling van hoge bloeddruk, moeten gezondheidsclaims van fabrikanten en leveranciers kritisch worden bekeken. Op, waarschijnlijk, hoge bloeddruk na, is er geen aandoening waarvoor eenduidig bewijs bestaat dat Q10 een positief effect zou hebben. Een gebrek aan Q10 kan alleen in een laboratorium worden vastgesteld. Gezondheidsklachten waaraan een gebrek aan Q10 ten grondslag ligt zijn - zeker tot het 40ste levensjaar- uiterst zeldzaam. Q10 is niet in staat de negatieve effecten van een ongezonde levensstijl te compenseren of 'neutraliseren'. Het is daarom niet zinvol Q10 in de voeding aan te vullen."

Onze conclusie: crèmes met Q10 hebben geen enkel extra voordeel voor de huid. In de plaats van Q10 kunnen beter ingrediënten worden gebruikt die wél een bewezen werking hebben.

Propylene en Butylene Glycol, wat is het verschil?

2009-08-17T08:52:00.023+02:00

Propylene Glycol (PG) en Butylene Glycol (BG) worden zeer vaak in cosmetische producten gebruikt.

Het zijn zeer werkzame ingrediënten die in lichte mate de huidvochtigheid verhogen en andere werkstoffen helpen de huid binnen te dringen. Toch zijn er heel wat cosmetica-websites die oproepen om beide ingrediënten te vermijden waarbij alles uit de kast wordt gehaald om u bang te maken. De ene website kopieert daarbij ongecontroleerd de informatie van de andere, zodat het zich als een virus over het internet verspreidt.

Maar klopt deze informatie wel? Moet u zich als consument zorgen maken indien uw cosmetische producten één van deze ingrediënten bevat? Soms is door de bomen het bos niet meer te zien. Daarom zochten wij het voor u uit.

We toetsten deze ingrediënten aan drie belangrijke criteria: toxiciteit (giftigheidspotentieel), cancerogeniteit (kankerpotentieel) en allergeniciteit (allergiepotentieel).

1. Toxiciteit (giftigheidspotentieel).

Paula Begoun, die een cosmetica-website onderhoud met informatie over cosmetische ingrediënten, maakt al deels komaf met de negatieve beoordelingen van PG en BG. Zij schrijft:

"They (deze websites, TM) further point out that the Material Safety Data Sheet (MSDS) on propylene glycol warns users to avoid skin contact because systemically (in the body) it can cause liver abnormalities and kidney damage. As ominous as this sounds, it is so far from the reality of cosmetic formulations that almost none of it holds any water or poses real concern. It is important to realize that the MSDS sheets are talking about 100% concentrations of a substance. Even water and salt have frightening comments regarding their safety according to their MSDSs. In cosmetics, propylene glycol is used only in the smallest amounts to keep products from melting in high heat or freezing when it is cold. It also helps active ingredients penetrate the skin. In the minute amounts used in cosmetics, it is not a concern in the least. Women are not suffering from liver problems because of propylene glycol in cosmetics."

Bron: http://www.cosmeticscop.com/

Producenten van ingrediënten zijn verplicht om van elke stof die op de markt komt een Material Safety Data Sheet (MSDS) op te stellen. Het gaat daarbij telkens om de 100% pure stof, onverdund. Op dit MSDS moeten alle mogelijke schadelijke bijwerkingen worden vermeld, ook al komen ze zeer zelden voor. Dit wordt ook massaal gedaan, al was het maar om dure processen te vermijden als het eens mis zou gaan, net zoals op de bijsluiters van medicijnen die al vele levens hebben gered.

Nu staat er op de MSDS van PG en BG, net zoals bij zeer veel andere stoffen, dat ze toxisch kunnen zijn indien ze onverdund worden opgedronken. Daarbij kan dan schade ontstaan aan de lever en het centraal zenuwstelsel. De eigenlijke boodschap is dus: drink deze stoffen nooit onverdund. Iets anders staat er niet.

Een vergelijking met de MSDS van alcohol maakt duidelijk hoe we dit moeten begrijpen. Daarin staat immers net hetzelfde als bij PG en BG: een grote hoeveelheid 100% zuivere alcohol drinken kan dodelijk zijn, of de lever en het zenuwstelsel aantasten. Dit plaats alles toch in een juist daglicht?

U zult het hopelijk met mij eens zijn dat de hoeveelheid alcohol in een glaasje wijn of bier deze dramatische gevolgen helemaal niet heeft. En dat alcohol pas giftig wordt bij zeer grote dosissen én als het opgedronken wordt. We spreken dan ook van alcoholgebruik en alcoholmisbruik om het onderscheid duidelijk te maken.

Belangrijk om te weten is ook dat BG een stof is die in het lichaam voorkomt. Het menselijke lichaam heeft verschillende enzymen om ermee aan de slag te gaan en om het om te zetten in onder meer gamma-Hydroxybutyric acid (GHB). En dat is ook weer een lichaamseigen ingrediënt. Dus geen reden tot bezorgdheid. Enkel serieuze overdosissen in het bloed kunnen schadelijk worden. Maar dat geldt eigenlijk voor alle stoffen. In cosmetica wordt als huideigen verzorgende stof bijv. ook cholesterol gebruikt. Dat zit ook in het bloed, en het hoort er ook te zitten ('goede cholesterol') maar een teveel wordt dan weer schadelijk. Zo is alles een kwestie van dosis. Juiste dosis = gezond; overdosis = schadelijk. Komt nog bij dat butylene glycol en GHB in dit geval niet of nauwelijks in het bloed komen omdat het niet oraal wordt ingenomen.

Een overdosis door cosmetica is dus uitgesloten. Die wordt eigenlijk enkel vastgesteld bij alcoholici, omdat ook alcohol door dezelfde enzymen moet worden afgebroken. En bij overdaad zijn er niet genoeg enzymen meer om ook nog eens BG om te zetten, waardoor er een probleem kan ontstaan met de stofwisseling. Maar zoals gezegd: dan spreken we over randgevallen. Bij mensen met een tekort aan de genoemde enzymen zou het bij orale inname wel tot reacties kunnen leiden (geen allergie, wel intoleranties). Het komt idd voor, en het wordt in de vakliteratuur ook beschreven, maar het is wel zeer zeldzaam. En zoals u al kunt vermoeden; dat is dan meestal bij mensen die ook al geen alcohol verdragen.

Aangezien PG en BG al helemaal niet bedoeld zijn om op te drinken, maar in cosmetische producten worden gebruikt in concentraties die zeer klein zijn, is er op het vlak van giftigheid helemaal geen reden tot bezorgdheid.

2. Cancerogeniteit (kankerpotentieel).

Roep "kanker!", en je zaait paniek. Maar er is in dit geval totaal geen grond voor. Ook hier kunnen we Paula Begoun volgen als ze schijft:

"The U.S. Department of Health and Human Services, within the Public Health Services Agency for Toxic Substances and Disease Registry, “studies have not shown these chemicals [propylene or the other glycols as used in cosmetics] to be carcinogens” (Source: www.atsdr.cdc.gov)."

3. Allergeniciteit (allergiepotentieel).

Alle stoffen, zowel natuurlijke als synthetische, en dus ook alle cosmetische ingrediënten, hebben een verschillend allergiepotentieel. Dat is hun vermogen (potentie) om een contactallergie te veroorzaken. Enkel huideigen stoffen, dus stoffen die van nature al in de menselijke huid voorkomen, hebben een allergiepotentieel dat gelijk is aan 0. Dit betekent dat zij niet door het immuunsysteem worden aangevallen en dus ook geen allergie kunnen veroorzaken.

De meeste cosmetica-ingrediënten hebben een laag of zeer laag allergiepotentieel, wat betekent dat een allergie erop weliswaar niet 100% uit te sluiten valt, maar dat het toch zeer zelden voorkomt. Er zich zorgen over maken is dan ook niet echt nodig.

Waar men zich best wel zorgen over maakt zijn de stoffen die een hoog allergiepotentieel hebben. Dat betekent dat ze relatief vaak tot een contactallergie leiden. Een contactallergie leidt tot vroegtijdige huidveroudering, en blijft voor dat bepaalde contactallergeen bovendien levenslang bestaan.

Deze stoffen vermijden is dan ook een wijze beslissing, aangezien niemand op voorhand kan weten of de allergie zal ontstaan.

Wat is nu het allergiepotentieel van PG en BG?

Het allergiepotentieel van PG is hoog (zie onder meer de informatiefolder "allergie voor cosmetica" van het AMC op: http://www.huidarts.com/

Het allergiepotentieel van BG is 0. Zoals al vermeld, komt Butylene Glycol al van nature in het lichaam voor, is dus een huideigen stof, en kan om die reden geen contactallergie veroorzaken.

Lees ook over het enzym "butylene glycol dehydrogenase":
http://en.wikipedia.org/wiki/(R,R)-butanediol_dehydrogenase, en
http://en.wikipedia.org/wiki/Gamma-hydroxybutyrate: "GHB is naturally produced in the human body's cells".

Wie de huid niet ziek wil maken, kan dus best Propylene Glycol vermijden. Niet omdat het giftig is of kanker veroorzaakt, maar wel omdat allergieën erop steeds vaker voorkomen.

Butylene Glycol daarentegen is ten zeerste aan te bevelen. BG is immers niet toxisch, veroorzaakt geen kanker, verhoogt de huidvochtigheid waardoor werkstoffen beter de huid indringen, en is bovendien een lichaamseigen stof.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Onzinnige claims over cosmetica

2009-07-01T12:13:00.007+02:00

In het Infoblad van de Nederlandse Keuringsdient van Waren wordt gewaarschuwd voor onzinnige claims op de verpakking van en in de reclame over verzorgingsproducten.

De Keuringsdienst voor Waren waarschuwt terecht:

"Klachten als gevolg van cosmeticagebruik komen regelmatig voor. De klachten variëren van irritatie tot ernstige allergieën … . Bij irritatie zijn jeuk en huidschilfering de meest voorkomende ergernissen. Bij irritatie zijn geen of slechts lichte ontstekingen aanwezig. Irritaties kunnen worden veroorzaakt door vrijwel alle chemische ingrediënten. Allergieën zijn in principe ontstekingen die spontaan kunnen optreden als reactie op specifieke ingrediënten in een cosmeticum. Een dergelijke reactie kan direct optreden. Het kan echter ook optreden als dit cosmeticum al jaren lang zonder moeilijkheden gebruikt wordt. Een allergie gaat zelden weer helemaal weg. De verschijnselen zijn zeer divers: huiduitslag, ademhalingsmoeilijkheden, astma en acne komen voor. Allergieën worden vaak veroorzaakt door conserveermiddelen en parfums."

Specifieke claims op het etiket van cosmetica: waar staat het voor?

Hypo-allergeen: "Het (…) is fout te veronderstellen dat op 'hypo-allergene' producten nimmer allergische reacties voorkomen. Het is wel degelijk mogelijk dat personen er allergisch op reageren. Bovendien is de term hypo-allergeen niet wettelijk gedefinieerd. Iedereen kan dit gebruiken uit louter commerciële overwegingen. De term biedt dus geen enkele garantie."

Dermatologisch getest: "Wanneer er 'dermatologisch getest' op het etiket van een product staat betekent dit dat de fabrikant het product of de afzonderlijke ingrediënten door dermatologen heeft laten testen op vrijwilligers. De term zegt echter niets over het resultaat van deze onderzoekingen. Vaak betekent het ook dat het onderzoek op een kleine groep vrijwilligers is gebeurd, waarvan het aantal te klein is om statistisch significante resultaten te krijgen. Als een product op 30 willekeurige mensen is onderzocht, waarbij er niemand een reactie heeft, is het niet uitgesloten dat veel mensen toch een reactie krijgen als het product op de markt komt."

Nochtans treedt de Keuringsdienst van Waren voor zover wij weten niet op. U doet er dus goed aan zelf kritisch naar de ingrediënten te kijken.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Chemische UV-filters hebben allergiserende werking

2009-07-01T11:55:00.009+02:00

Een belangrijke anti-aging maatregel is het tegengaan van huidveroudering of huidkanker door een overdosis aan schadelijke UV-straling. In Het infoblad van de Nederlandse Keuringsdient van Waren over UV-filters wordt er echter gewaarchuwd voor de bijwerkingen van de algemeen gebruikte chemische UV-filters:

"bovendien is de concentratie van het zonnefilter in het produkt vaak hoog om voldoende bescherming te verkrijgen. Bijwerkingen die kunnen optreden zijn: irritatie, allergie en contactdermatitis (ontsteking van de huid). Over de frequentie van door UV-filters veroorzaakte bijwerkingen is weinig bekend."

Omdat ook steeds meer dagcrèmes chemische UV-filters bevatten, zijn er ook steeds meer allergiegevallen. Dermatologiehandboeken vermelden deze filters daarom steeds vaker als één van de hoofdoorzaken van contactallergieën. Voorbeeld uit een Deens dermatologiehandboek: Tabel 12 somt de voornaamste contactallergenen in cosmetica nog eens op: parfum, bewaarmiddelen, colofonium, lanoline, perubalsem, kleurstoffen en UV-filters.

DR. BAUMANN COSMETIC maakt zijn zonnebeschermingsproducten daarom op basis van de natuurlijke grondstoffen als zinkoxide, titaniumdioxide, vitamine E, sesamolie en betacaroteen. Hiermee worden beschermingsfactoren van 30 bereikt, waardoor 98% van de straling wordt tegengehouden (factor 50 houdt slechts 99% tegen en heeft ondanks de duurdere aankoopprijs geen reële meerwaarde). Deze producten beschermen zowel tegen UVA als UVB-straling.

Zo herkent u chemische UV-filters op de verpakking van uw product:

4-Methylbenzylidencampher
4 MBC
3-Benzylidencampher
3 BC
Octyl Methoxycinnamate
OMC
Benzophenone-3
Oxybenzon
Homosalate
Homomenthylsalicylat
HMS
Octyl-Dimethyl-Para-Amino-Benzoic-Acid
OD-PABA

Bioconversie van vitamine E in de huid.

2009-07-01T11:43:00.011+02:00

In een belangrijk artikel van de Universiteit van Basel, gepubliceerd in The Journal of Cosmetic Science, wordt aangetoont dat vitamine E acetaat in de huid wordt omgezet naar biologisch werkzamere en huideigen natuurlijke vitamine E. Enkel met behulp van liposomen en nanosomen worden de vitamines optimaal tot bij de levende huidcellen gebracht. Dit was niet mogelijk met crèmes zonder liposomen.

In cosmetische producten moet vitamine E in acetaatvorm - dit is de ingekapselde vorm die bescherming biedt tegen voortijdige oxidatie - worden gebruikt. Anders verliest deze uitstekende werkstof voortijdig zijn werkzaamheid. In de huid wordt deze vitamine in acetaatvorm opgeslagen als een reservoir voor toekomstige behoeftes. Op het ogenblik dat de huid extra vitamine E nodig heeft, zet ze een deel van de vooraad om in biologisch actieve vitamine E. Deze studie van de Universiteit van Basel is een direct bewijs van de omzetting van vitamine E acetate in vitamine E en van hun transport in de diepere huidlagen door liposomen.

Deze studie toont ook aan dat enkel liposomen en nanosomen vitamine E acetaat meteen voorbij het stratum corneum kunnen brengen, waar vervolgens tot 50% omgezet wordt in vitamine E (door enzymen). Een gewone crème zonder liposomen kan vitamine E acetaat enkel aan de oppervlakte en in het stratum corneum opslaan, waar het een voorraad vormt voor toekomstige behoeftes. Occlusieve producten (met bijvoorbeeld minerale olie) verhinderen de opname van vitamine E door de huid.

Nagenoeg alle producten van DR. BAUMANN COSMETIC hebben natuurlijke vitamine E (acetaat) als één van de belangrijkste ingrediënten voor de huid. Door het dagelijks gebruik van deze producten is er altijd een voorraad in de huid aanwezig die haar beschermt tegen schade, kleine wondjes herstelt, beschermt tegen UV-straling, en de huid algemeen vitaliseert.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Transport van vitamines door liposomen.

2009-07-01T11:21:00.012+02:00

Een gedetailleerde doctoraalstudie van de Universiteit van Halle-Wittenberg toont aan dat liposomen de concentratie wateroplosbare vitamines in de huid kunnen vertienvoudigen, en dat crèmes zonder liposomen totaal geen transportfunctie en dus ook geen effect hebben.

Vitamines zijn voor het lichaam en de levende huidcellen van levensbelang. De huid van genoeg vitamines voorzien is daarom zeer belangrijk. Maar kan dit wel met een crème? Dit werd door de onderzoekers nagegaan.

Als voorbeeld voor deze studie werd vitamine H (biotine) genomen, omdat deze vitamine een wateroplosbare vitamine is en daardoor per definitie niet zomaar door de huidbarrière heen kan dringen. Voor het onderzoek werd er biotine aan verschillende cosmetische producten toegevoegd om te bestuderen welke grondstof de biotine ook werkelijk in de huid bracht.

De conclusie is heel duidelijk (pagina 78): "Die Applikation der Liposomen erbrachte im Absolutmaßstab die höchsten Depots". (Liposomen brachten absoluut de hoogste aantallen in de huid).

De vergelijking tussen een standaard O/W formulering (een gewone crème zonder liposomen) en liposomen: de concentraties biotine die in de huid werden aangetroffen lagen met de liposomen 7 tot 10 keer hoger.

De huid is van nature waterafstotend. Daarom is huidhydratatie zonder liposomen onmogelijk. Hetzelfde geldt voor de opname door de huid van vitamines, zeker als deze wateroplosbaar zijn.

Voor een bespreking in detail, bekijk de relevante grafieken uit deze studie. De grafiek bovenaan de pagina toont duidelijk aan dat vitamine H in een gewone crème zonder liposomen (ST O/W, het blauwe kruisje) niet in de huid doordringt. Met behulp van liposomen (het rode bolletje) is het wél mogelijk de vitamines in de huid te transporteren. Het resultaat is zelfs spectaculair: de grafiek bovenaan toont aan dat er tot meer dan 10x méér vitamine H in de hoornlaag (stratum corneum) wordt opgeslagen nadat liposomen 300 minuten (5 uur) op de huid bleven.

De grafieken onderaan tonen aan dat ook in de diepere huidlagen (epidermis en dermis) nog altijd zo’n 30% méér vitamine H wordt opgeslagen door de werking van de liposomen! Net in die diepere huidlagen bevinden zich de levende huidcellen die door die extra vitamines ook extra gevitaliseerd zullen worden. Als de levende huidcellen gezonder zijn dan zullen zij ook voor een betere celdeling zorgen, en dus voor een gezonder, vitaler en mooier huidbeeld.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

De belangrijke rol van phytosphingosine voor de werking van de levende huidcellen.

2009-07-01T11:14:00.004+02:00

Universitair onderzoek uit Korea, gepubliceerd in het vakblad Clinical Cancer Research, wijst op belangrijke rol van phytosphingosine voor de werking van de levende cellen en wijst op een kankerbestrijdend effect.

De studie meldt: "Sphingolipid metabolites, such as sphingosine and ceramide, are highly bioactive compounds and are involved in diverse cell processes, including cell-cell interaction, cell proliferation, differentiation, and apoptosis. However, the physiological roles of phytosphingosine are poorly understood. In this study, we report that phytosphingosine can potently induce apoptotic cell death in human cancer cells".

Met andere woorden het ingrediënt "phytosphingosine" doodt kankercellen en draagt op die manier bij tot een gezond huid.

Phytosphingosine is een zeer duur huideigen ingrediënt. De aankoopprijs ligt rond de 800 USD per 50 mg, of 16000 USD per gram! Het wordt daarom slechts in de allerbeste en duurste crèmes gebruikt. Phytosphingosine is exclusief aanwezig in DR. BAUMANN SKINIDENT Super Cream en in DR. BAUMANN SKINIDENT Liposome Super.

Lees de studie: Clinical Cancer Research.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

Universitaire studie wijst op het belang van huideigen ceramides voor de huid.

2009-07-01T09:51:00.019+02:00

Deze universitaire studie bespreekt de verschillende soorten ceramides en het belang van voornamelijk huideigen ceramides voor de verzorging van de verouderende huid:

De menselijke hoornlaag (Stratum Corneum) bestaat voor 40% uit ceramides.

Studies tonen aan dat het verouderingsproces (aging) een tekort aan ceramides veroorzaakt waardoor bescherming van de huid en hydratatie verminderen. Het aanvullen van de tekorten door middel van ceramides in verzorgingsproducten is effectief tegen dehydratatie en functieverlies van de huid.

Er zijn zo'n 300 verschillende soorten ceramides: ceramides uit het stratum corneum, de hersenen en het ruggemerg van koeien (in Groot-Brittanië verboden sinds de gekke koeieziekte), synthetische of plantaardige ceramides (deze zijn niet huididentiek en daardoor minder efficiënt), pseudoceramides (niet efficiënt) en volledig 100% huididentieke ceramides, gemaakt volgens doorgedreven biotechnologische procedures (onder meer fermentatie vanuit gist). Deze laatste zijn volledig chemisch identiek aan de ceramides van de menselijke huid en daardoor 100% efficiënt en 100% verdraagbaar (geen risico op een allergische reactie).

Studies tonen aan dat het verouderingsproces (aging) een tekort aan ceramides veroorzaakt waardoor bescherming van de huid en hydratatie verminderen. Het aanvullen van de tekorten door middel van ceramides in verzorgingsproducten is effectief tegen dehydratatie en functieverlies van de huid.

Er zijn zo'n 300 verschillende soorten ceramides: ceramides uit het stratum corneum, de hersenen en het ruggemerg van koeien (in Groot-Brittanië verboden sinds de gekke koeieziekte), synthetische of plantaardige ceramides (deze zijn niet huididentiek en daardoor minder efficiënt), pseudoceramides (niet efficiënt) en volledig 100% huididentieke ceramides, gemaakt volgens doorgedreven biotechnologische procedures (onder meer fermentatie vanuit gist). Deze laatste zijn volledig chemisch identiek aan de ceramides van de menselijke huid en daardoor 100% efficiënt en 100% verdraagbaar (geen risico op een allergische reactie).

DR. BAUMANN COSMETIC gebruikt nooit synthetische of dierlijke ceramides. Altijd worden de efficiëntste plantaardige ceramides gebruikt. In de producten van het DR. BAUMANN SKINIDENT gamma worden de 100% huideigen ceramides gebruikt. Producten met deze ceramides versterken optimaal en rechtstreeks de huidbarrièrefuncties.

Lees de volledige studie: Universitair onderzoek uit Korea.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

De rol van epidermale lipiden en de verstorende werking van minerale olie.

2009-06-18T08:10:00.011+02:00

Dr. Feingold van de Universiteit van California, één van de voornaamste lipidenonderzoekers van de 21ste eeuw, geeft in een artikel dat gepubliceerd werd in in The Journal of Lipid Research, een zeer uitvoerige beschrijving van de werking van de menselijk huid, en van het belang van een intacte huidbarrière en een juiste zuurtegraad (pH-waarde). Ook beschrijft hij hoe het afsluiten van de huid door producten met ingrediënten als minerale olie de permanente huidvernieuwing verstoren, wat leidt tot een schraler huidbeeld. Ook stress leidt tot dezelfde verstoring. Hij beschijft verder dat de verzorging met niet-aflsuitende crèmes verrijkt met huideigen lipiden (fosfolpiden en ceramides) en vetzuren de huidbarrière weer kan herstellen. Het achterliggende proces waardoor stress en huidafsluitende cosmetica-ingrediënten zoals minerale olie een verstorende werking hebben, is nog niet zo heel lang bekend maar wordt in dit uitstekende artikel zeer gedetailleerd uitgelegd door Dr. Feingold.

Download het artikel van Dr. Feingold.

Lees de uitvoerige bespreking van het artikel van Dr. Feingold.

Copyright DR. BAUMANN COSMETIC.

De belangrijke rol van ureum beschreven op de website van de dermatologieafdeling van het AMC.

2009-06-17T15:28:00.021+02:00

Zo goed als alle producten van DR. BAUMANN COSMETIC bevatten de voor de huid belangrijke stof ureum. Het belang van ureum wordt ook beschreven op de website van de dermatologieafdeling van het AMC (Academisch Medisch Centrum).

http://www.huidarts.com/: “Een belangrijke factor bij de problematisch droge huid is het verminderde waterbindingsvermogen. Dit hangt samen met de concentratie natuurlijke vochtvasthoudende factoren (Natural Moisturizing Factors, NMF) in de huid, waarvan ureum, naast epidermale lipiden en aminozuren, een van de belangrijkste is. Ureum wordt gevormd bij de afbraak van specifieke aminozuren, tijdens het verhoorningsproces van de cellen. Als dit proces verstoord is, ontstaat er een tekort aan deze aminozuren, vooral aan arginine. Hierdoor neemt de ureumconcentratie sterk af, waardoor het natuurlijke vochtvasthoudende vermogen achteruit gaat. Bij vergelijkende metingen bleek dat de concentratie ureum in een klinisch droge huid ongeveer 50% lager was dan in een gezonde huid. Door dit tekort aan natuurlijke vochtvasthoudende factoren ontstaat er een verhoogd transepidermaal waterverlies (TEWL), wat uiteindelijk leidt tot uitdroging van de huid met alle bijbehorende symptomen. Bovendien is de droge huid zeer gevoelig voor allergische reacties, bijvoorbeeld op geurstoffen. Voor een effectieve verzorging van de droge huid zijn (...) verzorgingsproducten met 3%, 5% en 10% ureum geschikt".

Let wel op en blijf kritisch: de website www.huidarts.com wordt gesponsord door merken die niet beantwoorden aan de bionome kwaliteitsnormen en aan de zeven anti-aging criteria. Op de website worden vele contactallergenen uitdrukkelijk vernoemd. De niet-allerte consument die meent dat deze contactallergenen dan ook wel niet in de producten van de sponsors aanwezig zullen zijn vergist zich. In zo goed als alle producten is dit aantoonbaar wél het geval.

Advies: ook indien u geen droge huid heeft, dient er best ureum in uw verzorgingsproducten aanwezig te zijn. Door het dagelijkse reinigen kunnen er anders tekorten ontstaan.